Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/18750 · K. 2018/10833

9. Hukuk Dairesi         2015/18750 E.  ,  2018/10833 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının 20/05/2011-26/04/2013 tarih aralığında davalı işveren nezdinde avukat olarak çalıştığını, iş akdinin herhangi bir sebep gösterilmeksizin ihbar öneli tanınarak sözlü olarak feshedildiğini , davalının sigortasını geç başlattığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 01/06/2011 tarihinde işe başladığını, davacının hafta sonları çalışmadığını, birçok duruşmaya mazeret ve bekletme gönderdiğini, ihbar öneli içinde davacının çalışmaya devam ettiğini, işten kendi isteği ile ayrıldığını, davacıya tüm haklarının verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işverence haklı fesih nednei bildirilmeden sona erdirildiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, tanık beyanlarına göre fazla mesaiye hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur. Davacı cumartesi günlerin de çalıştığını iddia etmekte davalı ise davacının cumartesi günleri çalışmadığını savunmaktadır. Öncelikle olağan dışı çalışma iddiasını ispat külfeti iddia eden davacının üzerinde olup davacı iddiasını ispat bakımından iki tanık dinletmiştir.Bu tanıklardan birisi davacı işe başlamadan önce işten ayrılmış, diğeri ise davacı ile bir süre birlikte çalışmış olup talep döneminin tamamında çalışmamıştır. Tanığın kendisinin fiilen çalışmadığı dönemdeki çalışma düzenini bilmesi mümkün olmadığından davacının üzerinde bulunan ispat külfetini tanık ...’in birlikte çalıştıkları dönemle sınırlı olarak kanıtladığı kabul edilerek sadece bu dönem için Cumartesi çalışması kabul edilmesi gerekirken çalışma döneminin tamamı bakımından davacının Cumartesi günü çalıştığı şeklindeki kabul hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.