Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2015/1880 · K. 2016/3858

8. Hukuk Dairesi         2015/1880 E.  ,  2016/3858 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İstihkak Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına dair 17.10.2014 tarih, 2014/17212 Esas, 2014/18617 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü: KARAR Davacı üçüncü kişi vekili, 24.05.2012 tarihinde haczedilen menkullerin davacı üçüncü kişi şirkete ait olduğunu, dava dışı Kota şirketinden fabrikadaki tüm demirbaşlarla devralınmış faturalı eşyalar olduğunu, borçlu şirket ile 3. kişi şirketin bağlantısı olmadığını belirterek; istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir. Davalı alacaklılar vekili, üçüncü kişi şirketin borçlu şirkette çıkan yangından sonra kurulan tabela şirketi olduğunu, borçlu şirketle ticari ünvanları arasında benzerlik olduğunu, şirketlerin ortaklarının yakın akraba olup aralarında organik bağ olduğunu, haciz esnasında borçluya ait evraklar bulunduğunu ve borçlu şirket yetkilisinin hazır olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece toplanan delillere göre; borçlu ve 3.kişi şirketlerin faaliyet alanlarının aynı olduğu, borçlu şirketin 14.02.2007 tarihinde çıkan yangından sonra esasında faaliyetine son verdiği, 3.kişi şirketin ise bu tarihten sonra borçlu şirket yetkilisinin kızı ve oğlu tarafından kurulduğu, haciz esnasında borçlu şirket yetkilisinin hazır olduğu ve evrak araştırmasında borçlu şirkete ait çok sayıda evrak bulunduğu, iki şirket arasında organik bağ olup, ticari faaliyete 3. kişi şirket üzerinden devam edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, esası yönünden davacı 3. kişi vekili tarafından, vekâlet ücreti yönünden davalı alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasıdır. Dosyanın temyiz incelemesini yapan Dairemizce, 2014/17212 Esas, 2014/18617 Karar sayılı 17.10.2014 tarihli karar ile davacı 3. kişinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı alacaklının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının kabulü ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, Daire kararına yönelik davacı 3. kişi vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi; HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymamasına, her ne kadar Mahkemece mahcuz malların değerinin %20’si oranında, kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalı alacaklıya verilmesine karar vermişse de buradaki tazminatın esasen 97/13.maddedeki alacaklı lehine getirilmiş gecikme tazminatı olduğu ancak bu yanlışlık karar sonucunu etkileyecek bir husus olarak görülmemiş olmasına göre davacı 3. kişinin karar düzeltme isteminin İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, ve 52,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.