Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/1908 · K. 2015/3710

12. Ceza Dairesi         2015/1908 E.  ,  2015/3710 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52/2. maddelerince mahkumiyet Dairemizce verilen 09.12.2014 gün ve 2014/2876 Esas, 2014/25005 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmiş olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağından bahisle hükmün onanmasına karar verilmesi yerine bozulmasına karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle, CMK'nın 308. maddesine 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu degerlendirildi: İncelenen dosyada sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedildiği; TCK'nın 58. maddesinde tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ayrıca 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde yalnızca mükerrirler hakkında tayin olunan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, bu maddede adli para cezasının infazı hakkında bir hükmün bulunmadığı, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinde adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup, bu maddede mükerrirler hakkında hükmolunan adli para cezasının infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, bu durumda, TCK'nın 58 ve 5275 sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında tekerrür hükümleri uygulanamamasına rağmen hükmün bozulmasına karar verildiği görülmekle, Gereği düşünüldü: 1-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, 2-) 09.12.2014 tarih ve 2014/2876 - 2014/25005 sayılı BOZMA kararının kaldırılmasına, Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde incelenen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısının kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 27.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.