Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2015/19329 · K. 2017/24197

22. Hukuk Dairesi         2015/19329 E.  ,  2017/24197 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalı belediyede altişverene bağlı olarak temizlik işinde çalışırken iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı şirket vekili, son altişveren olmadığını bu nedenle sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili, davacının diğer davalıya bağlı olarak çalıştığını, belediyenin sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz başvurusu : Kararı, her iki davalı vekili de temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın tüm, davalı ... Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır. Somut olayda, davacı 05/01/1997-17/01/2014 tarihleri arasında değişen alt işverenler işçisi olarak davalı ... bünyesinde temizlik işinde çalışmıştır. Davacının fesih tarihindeki son alt işvereni dava dışı Aes Tem san. Tic. Ltd. Şti.’dir, davalı şirkette geçen çalışma süresi ise 13/04/2004-30/08/2012 tarih aralığıdır. Mahkemece, kıdem tazminatı bakımından davalı ... Ltd. Şti.' nin kendi dönemini ile sınırlı olarak sorumlu tutulmuş olması isabetli ise de, son altişveren olmayan davalı şirketin, sorumluluğunun devirden sonra 2 yıl süreyle sınırlı olduğu gözetilmeden fazla çalışma ve hafta tatili alacağından sorumlu tutulması hatalı olmuştur. Davalı şirketin, davalı belediyedeki ihale dönemi 30/08/2012 tarihinde sona ermiş olup, işbu dava 16/09/2014 tarihinde açılmakla 2 yıllık süre geçmiştir. Buna göre, davalı şirketin fazla çalışma ve hafta tatili alacağından sorumlu olmadığı yönünde hüküm kurulmalıdır. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.