Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2015/1942 · K. 2018/2407

6. Ceza Dairesi         2015/1942 E.  ,  2018/2407 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli Yağmaya Teşebbüs, Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs ve yağma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın 15.04.2013 günü 5237 sayılı TCK'nın 149/1-(a) ve (c) bentlerine aykırı olacak şekilde silahla ve birden fazla kişi ile birlikte yağma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden; sanık ...'in yakalandıktan sonra üzerinde bulunan suça konu cep telefonunu yere atmasında; TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı ve sanığın cezasından indirim yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından; kabule göre de sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili görülmediğinden, anılan husular bozma nedeni yapılmamış, Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; T.C. Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Oluş ve dosya kapsamına göre 15/04/2013 günü saat 18:30 sıralarında mağdur markete giderken sanık ...'in sanık ...'e ''Git mağdurun üzerinde ne varsa al getir.'' şeklinde söylemesi üzerine mağdurun önüne geçen sanık ...'in, belindeki bıçağı gösterip üzerinde ne varsa çıkar deyip mağdurun cep telefonunu aldığı olayda; 1-Sanık hakkında TCK'nın 37. maddesi delaletiyle 149/1-(a) ve (c) maddeleri ile uygulama yapılması gerekirken koşulları bulunmayan TCK'nın 38/2. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması, 2-Sanık ...'in yakalandıktan sonra üzerinde bulunan suça konu cep telefonunu yere attığı olayda; TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi, 3-Kabule göre de; sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması, 4-T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle CMK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.