Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2015/19916 · K. 2016/15869

22. Hukuk Dairesi         2015/19916 E.  ,  2016/15869 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla masai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı ...... ..... Hizmetleri A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2002 tarihinden itibaren üst işveren olan Ülker firmasında tır şoför olarak işe başladığını, 26.07.2013 tarihinde iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalıların işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, aylık ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Davalı ...Ş. temyizi yönünden; Dosya kapsamından, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edildiği, mahkemece eksik temyiz harcının süresinde tamamlanmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine dair 29.05.2015 tarihli ek karar verildiği, mahkeme ek kararının usulüne uygun olarak davalı ...Ş. vekiline tebliğ edildiği ancak davalı ...Ş. vekili tarafından ek kararın süresinde temyiz edilmediği anlaşılmakla, davalı ...Ş. vekilinin temyiz talebinin reddine, Davalı ....... ...... Hizmetleri A.Ş. temyizi yönünden; 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Dosya içeriğine göre davacının davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde, en son olarak aldığı ücretin asgari ücret olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacının tazminata esas aylık giydirilmiş ücreti, tanık beyanlarına göre aylık ortalama 1.000,00 TL harcırah ödemesi de eklenerek belirlenmiştir. Oysa ki dava dilekçesinde davacının harcırah ödemesi yapıldığına dair bir beyanı ve bu yönde bir talebi bulunmamaktadır. Bu durumda davacının talebi ile bağlı kalınarak giydirilmiş ücret tespitinde harcırah ödemesinin eklenmemesi ve dava konusu alacak taleplerinin asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir. 3-Davacının hafta tatili ücret alacağı bakımından ise, davacı dava dilekçesinde, ayda iki gün yükleme ve boşaltma ile ilgili durumlarda dinlenebildiğini beyan etmiş olması karşısında ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili ücret alacağının hesaplanması gerekir. Eksi inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.