Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/19919 · K. 2015/24969

9. Hukuk Dairesi         2015/19919 E.  ,  2015/24969 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, davacının çalıştığı dönem boyunca fazla mesai yaptığını, davacının bu çalışmalarına rağmen fazla mesai ücretinin ödenmediğini fazla mesai ücreti alacağını istemiştir. B)Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davalı işverenlikte fazla mesai uygulaması bulunmadığını, istisnaen fazla mesai yapıldığında da bunun kayıtlara ve bordrolara yansıtılarak ödendiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C)Yerel Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin Bozma İlamı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı ve bozma sonrası alınan bilirkişi raporu gözönüne alındığında ,davacının davalı işyerinde 04.09.1995-18.12.2006 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığı, tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde mağaza müdürleri ile müdür yardımcılarının dönüşümlü olarak iş yerinde bulunarak haftalık 45 saati aşan çalışmalarının olmadığı, davacının mağaza yöneticisi olarak fazla mesai ödemelerine esas seyir defterini düzenleyen ve şirket merkezine gönderen kişi konumunda olduğundan ve davacının imzasını taşıyan ücret bordrolarında fazla çalışma yapıldığına kayıt veya fazla mesai yaptığına ilişkin belge olmadığından davacanın fazla mesai yapmadığı kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. D)Temyiz: Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E)Gerekçe: İlk derece Mahkemesi'nin ilk kararı, Dairemizin 2009/7932 Esas sayılı bozma ilâmı ile bozulmuştur. Boma gerekçesi “Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. ... Somut olayda davacının imzasını taşıyan ücret bordrolarında fazla çalışma yapıldığına dair kayıt bulunmamaktadır. Keza davacının müdür olarak düzenlediği mağaza seyir defteri fotokopilerinden fazla çalışma yapan işçilerin ve fazla çalışmanın niteliğinin ayrıntılı olarak belirtildiği görülmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacı tanık beyanlarına itibar edilerek davacının kaç saat fazla çalışma yaptığı belirlenip hesaplama yapılmıştır. Ancak davalı şirketin kurumsallaşmış bir yapısı olduğu göz önüne alındığında işyerinin çalışma sistemine ilişkin belgeler ile sorumlu müdür ve yardımcısının görev ve sorumluluklarına ilişkin belgeler celp edilip irdelenmeden, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı kesin olarak belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” şeklinde açıklanmıştır. Bozma ilâmına karşı ilk derece Mahkemesi'nin direnmesi üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından Mahkeme'nin direnme kararı bozulmuş, ilk derece Mahkemesi, yukarıda gerekçesi yer alan kararı ile davacının fazla mesai ücreti talebinin reddine karar vermiştir. Davalı işverenlik, Dairemizin bozma ilâmı uyarınca gerekli kayıtları sunmamıştır. Davacının “Mağaza Sorumlusu” olarak kasa ve hesap teslimini gün sonunda aldığı, mağazanın açılış ve kapanış saatlerine göre fazla mesai yaptığı, bunun şahit beyanları ile doğrulandığı, davalı işverenliğin bozma gerekçesinde belirtilenin aksine çalışma sistemine ilişkin belge sunmadığı anlaşıldığından, fazla mesai ücreti talebinin kabulü gerekirken, bozma gerekçesi yapılmayan “davacının Müdür Yardımcısı ile dönüşümlü olarak çalıştığı ve haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığı” gerekçesi ile fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır. F)SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.