Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/2007 · K. 2015/535

23. Ceza Dairesi         2015/2007 E.  ,  2015/535 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanığın ...l İlköğretim Okulu bahçesinde, elinde mağdur ...’e ait Nokia 6600 model cep telefonu ile oynamakta olan ....’nın yanına yaklaşarak kendisini okulun yeni matematik öğretmeni olarak tanıttığı, öğrenciyi telefonla oynamaktan men ettiği ve kendisini takip etmesini söyleyerek müdür yardımcısı ...’ın odasının yanına kadar götürdüğü, orada dışarıda beklemesini söyleyerek odaya girdiği, bilgi sahibi olarak ifadesine başvurulan müdür yardımcısı ...ın beyanına göre öğrenci kaydettireceğini söyleyip bilgi alan sanığın odadan çıktıktan ve bu suretle öğretmen olduğu hususunda muhatabında itimat oluşturduktan sonra, ... isimli öğrenciye okulun yakınlarında bulunan bir binayı işaret ederek elinde bulunan kağıda birtakım şeyler yazarak bunları orada belirttiği daireden almasını söylediği, oraya gitmekte olan öğrenciye telefonu kendisine vermesini, bir yeri arayacağını ifade ederek telefonu aldığı ve olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.