Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2015/2032 · K. 2015/2291

6. Hukuk Dairesi         2015/2032 E.  ,  2015/2291 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 11/12/2014 NUMARASI : 2014/774-2014/916 İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine, davalı lehine asıl alacak üzerinden %20 nispetindeki inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı icra takibinde ve davada sözlü kira sözleşmesine dayanmış, davalı borçlu itirazında kira ilişkisine ve sözleşmeye karşı çıkmıştır. Mahkemece, sözleşmenin sözlü olması, davalı tarafından kabul edilmemesi, davalının oturulan yerde mülkiyet iddiasında bulunması ve bu nedenle uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine, asıl alacak üzerinden %20 oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. İcra İflas Kanununun 68/son maddesi hükmü gereğince itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde alacaklı diğer tarafın istemi üzerine tazminata mahkum edilir. Mahkemece uyuşmazlığın hallinin yargılamayı gerektirdiğinden bahisle istemin reddine karar verilmiş olmasına göre koşulları oluşmadığından davalı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.