Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/2038 · K. 2016/10237

7. Hukuk Dairesi         2015/2038 E.  ,  2016/10237 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini işçilik alacaklarının yasa ve sözleşemeye uygun hesap edilip ödenmemesi ve evlilik nedenleri ile haklı nedenle feshettiğini, davacının mesai başlangıcının saat 8.00 olduğunu ancak çıkış saatinin belli olmadığını saat 19-20-21.00-22:00'a kadar, cumartesi günleri de 16.00-16.30'a kadar çalıştığını, ayrıca milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının Mısır'da kurulan yeni bir fabrikada çalışmak amacıyla işten ayrıldığını, ancak fesih sebebi yaratarak haksız bir şekilde kıdem tazminatı ve diğer alacakları tahsil etmek istediğini, davacının yasa ve sözleşmeye uygun olarak tüm alacaklarının hesap edilip, kendisine ödendiğini, davacının müvekkil şirketten hiçbir alacağının bulunmadığı, haftanın 5 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, giriş çıkışların 2007 yılından itibaren kayıt altına alındığını, tatil günlerinde çalışmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir. Mahkemece davacının iş sözleşmesini feshinin haklı olduğu, kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı vekili fazla mesai yaptığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur. Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır. Bilirkişi raporunda davacıya ait işe giriş çıkışları gösterir puantaj kayıtlarına göre haftanın 5 günü ortalama 07:50-18:20 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile haftalık 47,5 saat çalıştığı ve 2,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece bu hesap raporu benimsenmiş ise de, aynı işyerinde çalışan işçilerin açtığı ve dairemizce daha önce incelemesi yapılan dosyalarda davalı işyerinde çalışan işçiler tarafından işe ilişkin gönderilen elektronik postalardaki (maillerden) saatler de giriş çıkış kayıtlarının ve ayrıca davacı gibi mühendis olan bazı işçiler tarafından el yazısı ile tutulmuş giriş çıkışı gösteren çizelgelerin bulunduğu anlaşılmıştır. Tanık anlatımları, mailler ve elle tutulan çizelgeler ile işe giriş çıkışı gösteren kart basma kayıtları arasında bir çelişki bulunduğu açıktır. Bu nedenle mahkemece tanık beyanlarına yeniden başvurulmalı, mailller değerlendirilmeli ve işçilerin neden kendi aralarında işe giriş çıkışa ilişkin ayrı bir kayıt tuttukları araştırılmalı, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek fazla mesai talebi hakkında karar verilmelidir. O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.