Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/20668 · K. 2018/14150

9. Hukuk Dairesi         2015/20668 E.  ,  2018/14150 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle; davacının 14/06/2007-31/12/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin haksız olarak sonlandırıldığını, kıdem ve ihbar tazminatının ilk başlarda taksit taksit ödendiğini, şu ana kadar 5.500,00-TL ücret ödemesi yapıldığını ancak ödemelerin geç ve taksit taksit yapılması nedeniyle müvekkilinin hiçbir ihtiyacını karşılamadığını ve yine davacının fazla mesai ücretleri ve asgari geçim indirimi alacaklarının da ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili özetle; davacının iddialarını kabul etmediklerini, davacının işyerinde başka işçilere sataştığını, kendisinin bu davranışına son vermesi için ikaz edilmesine rağmen davacının bu tutum ve davranışlarına devam etmesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, hafta içi 08.30-18.00 saatleri arasında, Cumartesi günleri ise 08.30-14.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta içi en az 3 gün mesai bitiminden sonra saat 20.30'a kadar fazladan çalıştığını ancak karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir.Davacı iddialarını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Fazla mesai ücretinin kabulü yerinde ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ki hesaplama tarzı hatalıdır. Bilirkişi raporunda, davacının ; haftanın 3 günü 08:30-18:00 saatleri arasında çalıştığı, haftanın 3 günü ise dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak ortalama 3 saat daha fazladan mesai yaptığı ve bu günlerde ise 08:30–21:00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır denilerek, haftalık çalışma süresi 58,5 saat hesaplanmış, bu süreden haftalık yasal çalışma süresi düşülerek haftalık fazla mesai süresi 13,5 saat olarak tespit edilmiştir. Bu hesaplama şekli, 6100 sayılı HMK’nun 25. maddesinde düzenlenen maddi vakıa ile bağlılık ilkesine aykırıdır. Fazla mesai ücreti, ispatlandığı üzere ve talep aşılmadan, davacının haftada 2 gün 08:30-18:00 saatleri arasında, haftada 3 gün 08:30-20:30 saatleri arasında ve Cumartesi günleri 08:30-14:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek haftalık (53,5-45=8,5 ) 8.5 saat üzerinden hesaplanmalıdır.Fazla mesai ücretinin açıklanan şekilde yeniden hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir. 3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.