Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2015/20702 · K. 2017/6022

19. Ceza Dairesi         2015/20702 E.  ,  2017/6022 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 24/04/2013 tarihli zabıta araştırmasında sanığın sicil adresinde yapılan araştırma tutanağının esas alındığının Çarşı Mahallesi ...'un tutanak mümzisi olmasından anlaşılması karşısında; sanığın savunmasında bildirdiği ... Mahallesi ... Caddesi No:... adresinde gerçek kişi tacir olarak faaliyetinin olup olmadığı ve savunmasında belirtmiş olduğu vekalet ilişkisi de araştırılmaksızın eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; 1- Sanık hakkında; başkaca dosyalarda aynı suçtan şikayette bulunulmuş olması ve sübut halinde belirlenecek cezada 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırım yapılabileceği, görülmekte olan davanın "Ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçundan derdest diğer davalarla birleştirilerek tek suç oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın borçlusu olduğu takip dosyalarının sayıca ve miktarca çokluğunun sanık hakkında teşdiden cezalandırmaya hatalı şekilde gerekçe yapılarak üst hadden ceza tayini, 2- TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, 3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.