Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2015/20732 · K. 2015/20937

10. Hukuk Dairesi         2015/20732 E.  ,  2015/20937 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Tekirdağ İş Mahkemesi Tarihi :24.06.2015 No :2013/367-2015/210 Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Eldeki davada, Mahkemece verilen ilk hüküm, olayla ilgili olarak ceza davasının varlığı dikkate alınarak yeniden kusur raporu aldırıldıktan sonra sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler bakımından ilk peşin değerli gelirlerin dikkate alınması ve buna göre inceleme yapılması için Dairemizce bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyulmuş ise de, bozma kararının gereklerinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi olanaksız olup, verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hâkiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkûmiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 gün 2011/..–.. Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/... Esas, 2009/.. Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/... Esas, 2010/... Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere düşme, takipsizlik, hükmün ./.. açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemeyecektir. Dava konusu olayla ilgili olarak ceza mahkemesi kararında, olayla iligili olarak organizasyon sorumlusu M.. Y.. ile şirket yetkilisi M.. Ö..hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ve sonrasında bu kişiler hakkında açılmış bir ceza davasının olduğu anlaşılmakta olup, ceza mahkemesindeki yargılamanın sonucunun araştırılması ve sonucuna göre bu kişiler hakkında cezalandırma kararı verilmiş ise, bu kişilerin de olayın meydana gelmesinde kusurunu irdeleyecek şekilde yeniden bir kusur raporu aldırılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, öncelikle ceza davası içeriği irdelenmek suretiyle iş kazasının meydana geldiği iş kolunda ve iş güvenliğinde uzman bilirkişi kurulundan, oluşa ve hukuka uygun şekilde bir kusur raporu aldırılmalı ve kurum alacağı bu kapsamda yeniden belirlenmelidir. Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 30.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.