Yargıtay 18. Hukuk Dairesi · E. 2015/20739 · K. 2016/2346

18. Hukuk Dairesi         2015/20739 E.  ,  2016/2346 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, ortak alandaki otoparkın kaldırılması, bu mümkün olmazsa rahatsızlığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacılar vekili dava dilekçesinde; apartmanın .... sokağına bakan ve davacının bağımsız bölümünün baktığı cehpenin otopark olarak kullanıldığını ve bundan rahatsızlık duyduğunu ileri sürerek ortak alandaki otoparkın kaldırılmasını, bu mümkün değil ise davacının rahatsızlığını giderecek değişikliklerin yapılmasını istemiş, mahkemece dava konusu ....Apartmanının ortak alandaki otoparkın .... Müdürlüğü yazısı doğrultusunda bina cephesinden itibaren beş metre dışında kalan kısmın otopark olarak düzenlenmesine karar verilmiştir. Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası gereğince kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yaptıramaz. Kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının bulunması halinde yapılacak tesis ve değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması veya yazılı rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyecek ve Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi gereğince kat malikini rahatsız edici nitelikte bulunmaması gerekir. Somut olayda, yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; mimari projeye göre anataşınmazın ön, arka ve yan cephelerinde bulunan mahallin bahçe olarak belirtildiği, otopark düzenlemesinin yapılmadığı, davacıya ait ... numaralı bağımsız bölümün anataşınmazın zemin katında ve otopark alanının bulunduğu mahalle cepheli olduğu, davaya konu otoparka park edilen otoların özellikle gece giriş ve çıkışlarda farlarından yayılan ışıkların davacıya ait bağımsız bölümün salon duvarının 0,95 mt olması nedeniyle rahatsızlık vereceği, anataşınmazın yan tarafında bulunan otoparkın mimari projesine uygun hale getirilmesi gerektiği belirtilmiştir. 29.02.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında “otoparkın düzenlenmesi hususunda şimdilik bir karar alınmamasına” karar verilmiş, 20.02.2012 tarihinde dava konusu yerin ....sokak bölümündeki otopark olarak kullanılan kısım için) otopark olarak kullanılıp kullanılmaması konusunda kat maliklerinin onayına sunulmuş ancak onay veren kat maliklerinin tüm kat maliklerinin beşte dört çoğunluğuna ulaşamadığı anlaşılmaktadır. Davacının ön bahçenin otopark yapılıp yapılamayacağı hususunda başvurusu üzerine... Belediye Başkanlığı'nca 03.06.2013 tarihli yazısında binaya ait 18.06.1969 onay tarihli mimari projede önbahçe mesafesi 10 mt olduğundan, bina cephesinden itibaren 5 mt dışında kalan kısmın otopark olarak düzenlenebileceği bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda dava konusu otoparkın binanın yan tarafında bulunduğu, .... ise binanın ön bahçesinin otopark olarak düzenlenebileceğinin belirtildiği ve davalıların temyiz dilekçesinde ise binanın ön cephesinin apartmana girişin ....Sokakta olduğu, otoparkın ise yan cephe... sokağına baktığı belirtilmiştir. Bu durumda... Belediye Başkanlığının otopark yapılmasının mümkün olduğunu belirttiği yer ile dava konusu otopark olarak kullanılan yerin, mahallinde keşif yapılarak tespit ettirilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.