Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2015/21502 · K. 2017/8540

13. Hukuk Dairesi         2015/21502 E.  ,  2017/8540 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı, davalıdan 11.500,00 TL bedel ödeyerek yemek odası takımı, koltuk takımı ve 1 adet sehpadan oluşan mobilya ürünü satın aldığını, alınan ürünlerde ayıp ve kusurların ortaya çıktığını, ürünlerin bu durumunu davalıya bildirdiğini ve yeniden değişim talebinde bulunduğunu ancak davalı tarafından bu talebinin yerine getirilmediğini ileri sürerek satış bedeli olan 11.500,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ayıplı mal bedeli 7.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir. Somut uyuşmazlıkta, kısa kararda; davanın kısmen kabulüne, ayıplı mal bedeli 7.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olmasına rağmen; gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise; dava konusu mobilyalardan oturma grubunda açık ve gizli ayıplar bulunduğu, mobilya takımının bir bütün olarak satın alındığı, sadece oturma gurubunun iadesi halinde kalan ürünlerin bütünlüğünün bozulacağı ve tüketici açısından değerinin azalacağı anlaşıldığından davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle, yukarıda açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ile gerekçeli kararın gerekçe kısmı arasında aykırılık oluşturulduğu anlaşılmakla HMK' nun 297/son madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulması gerekmiştir. 2-Bozma nedenine göre, davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.