Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2015/22058 · K. 2018/13743

8. Hukuk Dairesi         2015/22058 E.  ,  2018/13743 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İstihkak Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. KARAR Davacı 3.kişi vekili; 26.03.2010 tarihli haciz esnasında mülkiyeti müvekkiline ait menkullerin haczedildiğini öne sürerek istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, haczedilen 10 takım mobilyanın davacı 3. kişi şirkete ait olduğu, dosya borçlusu ile bir ilgisinin tespit edilemediği, haczedilen 3 adet bilgisayarın ise 3. kişi şirkete ait olduğunun ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; her ne kadar dava konusu haciz, borçluya ödeme emrinin tebliğ adreste yapılmamış ise de, takip dayanağı senette borçlu adresi olarak "... Mahallesi ... Sokak No:34" adresine yer verildiği, haczin ise "... Mahallesi ... Sokak No:21" adresinde yapıldığı, asıl takibin yapıldığı İcra Müdürlüğünce düzenlenen talimat yazısında haczin yapılacağı adres olarak " ... Mahallesi ... Sokak No:34" adresinin gösterildiği, talimat İcra Müdürlüğünce düzenlenen tutanağın başlığında adres olarak "... Mahallesi ... Sokak No:21" yazılmış ise de, tutanak içeriğine talimat yazısında gösterilen adrese gelindiğinin yazıldığı, yine davacı 3. kişi şirketçe haczin "... Mahallesi ... Sokak No:34" olan Ticaret Sicil adreslerinde yapıldığının iddia edildiği, haciz esnasında adrese gelen toptancının borçluyu sorduğu, 3. kişi şirketin haciz adresinden farklı bir adreste kurulduğu, borcun doğum tarihinden sonra 10.09.2009 tarihinde haciz adresinde faaliyete başladığı, borçlunun 3. kişi şirketin %50 hisse sahibi ortağı iken borcun doğum tarihinden önce 21.02.2007 tarihinde hissesini oğluna devrederek ortaklıktan ayrıldığı, haciz tarihi itibarıyla 3. kişi şirketin ortaklarının borçlunun kardeşi ... ile oğlu ... olduğu, borçlunun hakim ortağı olduğu ve davacı 3. kişi şirket ile aynı faaliyet konusu ve benzer ticari ünvana sahip dava dışı "... Mobilya.. Ltd. Şti." nin ise 3. kişi şirketin kuruluş adresinde 10.09.2009 tarihine kadar şube işyeri işlettiği, merkez adresinin ise 10.09.2009 tarihine kadar haciz adresi olduğu, 3. kişi şirket ortağı olan borçlunun kardeşi ... , dava dışı ... Mobilya.. Ltd. Şti.ndeki hissesini 21.02.2007 tarihinde borçluya devrederek ortaklıktan ayrıldığı, bu kapsamda adres değişikliği ve hisse devirleri işlemlerinin aynı tarihlerde yapıldığı anlaşılmıştır. Buna göre, İİK'nın 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup, mülkiyet karinesinin aksinin davacı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir. Davacı 3. kişi tarafından sunulan fatura ve vergi levhası istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmeyeceğinden davacı 3. kişi mülkiyet karinesinin aksini ispatlayamamıştır. O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın tümden reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kısmen kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.