Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2015/2217 · K. 2015/6179

1. Ceza Dairesi         2015/2217 E.  ,  2015/6179 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 1 - 2014/127508 MAHKEMESİ : Amasya Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO : 26/12/2013, 2011/227 (E) ve 2013/245 (K) SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, Kasten Yaralamak, Tehdit, Hakaret TÜRK MİLLETİ ADINA 1-Sanıklar S.. L.., S.. Ş.. ve M.. A.. hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından doğrudan verilen adli para cezaları, miktarları itibarıyla kesin nitelikte olduğundan, suçların vasfına yönelik olmadığı anlaşılan Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiilerinin bu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı (REDDİNE) karar verilmiştir. 2-Temyiz başvurularının kapsamına göre, sanık S.. L.. hakkında mağdur Muttalip'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık Emrah hakkında mağdur M. S.'e karşı nitelikli kasten yaralama ve sanık M. S. hakkında mağdurlar S.. L.., S.. Ş.. ile Emrah'a karşı silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede, Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. A..'ın mağdurlar S.. L.., S.. Ş.. ve Emrah'a yönelik silahla tehdit, sanık E.. A..'ın mağdur M. S.'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçları ile sanık S.. L..'nın mağdur Muttalip'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş; incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik bulunmadığından, Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık S.. L.. ve müdafiinin sübuta, eksik araştırmaya, sanık Emrah müdafiinin sübuta, sanık M. S. müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, A-Sanık M.. A.. hakkında mağdurlar S.. L.., S.. Ş.. ve Emrah'a yönelik silahla tehdit, sanık E.. A.. hakkında mağdur M. S.'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede; 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, B-Sanık S.. L.. hakkında mağdur Muttalip'e yönelik eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise; aa)Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın çıkan kavgada hedef seçme olanağı bulunmayan bir durumda, mağdur Muttalip'i bir tanesi batında peritonu delip basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamsal tehlike oluşturmayacak, biri yüzde sabit eser oluşturacak şekilde toplam dört bıçak darbesiyle yaraladığı anlaşılan olayda, arada öldürmeyi gerektirecek bir geçimsizliğin bulunmayışı, eylemin oluşu ve sonlanma biçimi gözetildiğinde; sanığın fiiline bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son. maddeleri uyarınca aynı Kanun'un 61'inci maddesine göre, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen zararın ağırlığı da gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılmak sureti ile sonuca etkili olacak şekilde temel cezanın belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, bb) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümler doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.