Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2015/22278 · K. 2016/2070

21. Hukuk Dairesi         2015/22278 E.  ,  2016/2070 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, vergi borçlanmasını geçersiz sayan Kurum işleminin iptaline, ... sigortalısı olarak 2090 prim gününün tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R Davacı, vergi borçlanmasını geçersiz sayan Kurum işleminin iptali ile ... sigortalısı olarak 2.090 prim gününün tespitini istemiştir. Mahkemece; Kurum işleminin iptaline, davacının 2.090 prim gününün ...lu olarak tespitine dair verilen ilk karar Dairemizin 23.06.2015 Tarih ve 2014/19721 E, 2015/14452 K sayılı kararı ile; mahkemece hüküm fıkrasında davacının 2.090 prim günü ...lu olduğunun tespitine karar verilmişse de; bu sürenin hangi tarihler arasına karşılık geldiğinin belirlenmediği, davacıya hangi tarihler arasındaki vergi borçlanmasının geçerli sayılmasını talep ettiği ve 2.090 günün hangi tarihler arasına karşılık geldiği açıklattırılarak karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece; davacı vekilinin beyanı alınmış ve beyan doğrultusunda davacının 20.04.1982 – 04.10.2000 tarihleri arasında 2.090 prim günü ...lu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının talebi üzerine davalı Kurum tarafından davacıya; 1. basamak üzerinden tescilinin yapıldığının, 20.04.1982 – 04.10.2000 tarihleri arasındaki 2.090 gün için yaptığı vergi borçlanması gereğince 2.628.862.12 TL ödemesi gerektiğinin bildirildiği, yazının davacıya 30.03.2005 tarihinde tebliğ edildiği, davacının 05.04.2005 tarihinde 2.630,00 TL ödediği, ancak daha sonra davalı Kurum tarafından 2012 yılında davacıya; ödeme yaptığı tarihte yürürlükte olan gelir basamağından ödeme yapılması gerektiğinin, süresinde ödeme yapılmadığından borçlanmasının geçersiz olduğunun bildirildiği, davacının vergi borçlanmasının 01.04.1992 – 30.11.1993, 12.07.1996 – 01.01.1997 ve 01.02.1997 – 02.10.2000 tarihleri arasındaki 2.090 gün için kabul edildiği anlaşılmaktadır. 4956 sayılı Yasa'nın 47. maddesiyle 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18. madde; “ Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49' uncu ve ek 15'inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” hükmünü haizdir. Somut olayda; her ne kadar mahkemece davacının beyanı gereğince 20.04.1982 – 04.10.2000 tarihleri arasında 2.090 prim günü 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmişse de; dosya kapsamından davalı Kurum tarafından 01.04.1992 – 30.11.1993, 12.07.1996 – 01.01.1997 ve 01.02.1997 – 02.10.2000 tarihleri arasındaki 2.090 günün vergi borçlanması için kabul edildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; davacı vekili tarafından beyan edilen sürenin tamamının 2.090 günden daha fazla bir süreyi kapsadığı göz ardı edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece yapılacak iş; 4956 sayılı Yasa'nın 47. maddesiyle 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18. madde gereğince, davacının ödeme yaptığı tarihte yürürlükte olan gelir basamağı esas alındığında yapılan ödemenin karşılık geldiği süreyi belirleyen bilirkişi raporu alarak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.