Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2015/2276 · K. 2018/1251

2. Ceza Dairesi         2015/2276 E.  ,  2018/1251 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1) ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan ... ... ... hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/l-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan 31/01/2014 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması. Bozmayı gerektirmiş, ... müdafıinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ... hakkında açılan kamu davalarının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 2) Sanıklar ... ... ve ... ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Mahkemece, sanıkların uslanmaz kişilikleri, suça eğilimli oluşları , pişmanlık emaresi göstermemeleri ve bu nedenlerle ileride yeniden suç işlemeyecekleri yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşmaması gerekçe gösterilerek haklarında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden ve TCK'nın 50. maddesindeki düzenlemeye göre sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan uzun süreli 1 yıl 3 ay hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinden tebliğnamenın bu yönlerdeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iplaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün vc 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- TCK'nın 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu. Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilerek, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar alması halinde ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüde düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, somut olayda sanıkların gündüz vakti müştekiye ait ikametin alt katında bulunan bodrumdan müştekinin beyanına göre değeri 20 TL, değer tespit tutanağına göre de değeri 5 TL olan 1 adet soba kovası altlığı ile bir adet ot biçme orağını çalmaya teşebbüs etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması, 2- TCK'nın 50 ve 51. maddelerinde belirtilen hangi koşulların oluşmadığı açıkça belirtilmeden, "'Koşulları oluşmadığından’" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında hırsızlık suçu yönünden TCK'nın 51, konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden de TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi. Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.