Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/23084 · K. 2018/21285

9. Hukuk Dairesi         2015/23084 E.  ,  2018/21285 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 26.3.1993-1.11.1997 ve 1.12.1999-26.10.2013 tarihleri arasında mağaza sorumlusu olarak en son net 1.850 TL ücretle çalıştığını, davalı işyerinde çalışırken okuma yazma bilmeyen İsmail isimli işçiye randevu almış olması nedeniyle davalının müvekkiline kızdığını, ertesi gün işyerine geldiğinde müvekkili ve ... isimli çalışanı kahve içerken görmesi üzerine kendilerine bağırarak işten kovduğunu ve müvekkilinin iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının müvekkili ile yaşadığı tartışma sonucu işyerini terk ederek işyerinden ayrıldığını ve iş akdini kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Dava, niteliği itibariyle belirsiz alacak davasının bir türü olan külli tespit kısmi eda davası olarak açılmış olup bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması, kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Açıklanan nedenle kıdem tazminatı dışındaki alacakların tamamına dava ve ıslah (talep artırım) ayrımı yapılmaksızın dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi; İhbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacakları talepleri için yasal faize hükmedilmesi gerekirken mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi, hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. F)SONUÇ: Temyiz olunan kararın, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ile ilgili 2-3-4-5-6 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine; "2- Net 4.600,72 TL ihbar tazminatından; 1.000,00 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 3.600,72 TL’sinin talep arttırım tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 3-Net 15.231,67 TL yıllık ücretli izin alacağından 3.000 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 12.231,67 TL’sinin ıslah tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 4- Mahkememizce % 30 taktiri indirim sonucu belirlenen 28.414,80 TL net fazla mesai ücreti alacağından 12.000 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 16.414,80 TL’sinin talep arttırım tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 5-Mahkememizce % 30 taktiri indirim sonucu belirlenen 3.430,11 TL net genel tatil ücreti alacağından 2.000 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 1.430,11 TL’sinin talep arttırım tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 6-Mahkememizce % 30 taktiri indirim sonucu belirlenen 4.788,57 TL net hafta tatili ücreti alacağından 1.000 TL’sinin dava tarihi olan 19/12/2013’ten itibaren, kalan 3.788,57 TL’sinin talep arttırım tarihi olan 13/03/2015’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. - 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.