Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2015/23229 · K. 2016/7542

17. Ceza Dairesi         2015/23229 E.  ,  2016/7542 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğa atılı suçun 7 yıl 12 aylık uzamış zamanaşımı süresine tabi olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.07.2008 tarihi ile daha sonra kesinleşen yeniden işlediği kasıtlı suçun tarihi olan 12.10.2009 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresi durduğu, suç tarihi olan 11.03.2007 tarihinden itibaren 7 yıl 12 aylık uzamış zamanaşımı süresine “1 yıl 2 ay 27 günlük” duran süre de eklendiğinde, inceleme tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede; Mahkemenin yargılamayı çocuk mahkemesi olarak yaptığı, bu bağlamda müdafii atadığı, yaş durumuna göre gizli duruşma yaptığı anlaşıldığından 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 3/1-b fıkrasına göre yargılamasının Çocuk Mahkemesi sıfatı ile yapılması gerekliliğine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise; Toplam 35,00 TL para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine göre, 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.