Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/23374 · K. 2018/20718

9. Hukuk Dairesi         2015/23374 E.  ,  2018/20718 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının 22.06.2006 - 17.12.2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde konfeksiyon işçisi olarak asgari ücret ile çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları, ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, yazılı ya da sözlü savunmada bulunmamıştır. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı temyiz etmiştir E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı dava dilekçesinde hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık ücretli izin alacakları için ayrıştırma yapmaksızın toplam 3.000 TL talep etmiş, yıllık ücretli izin yönünden talebini ıslah ile 745,50 TL arttırmıştır. Davacının ispat edilemeyen hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları talepleri reddedilmiş, ancak üç kalem için talep edilen 3.000 TL'nin tamamı için yıllık ücretli izin talep edilmiş gibi hüküm kurulmuştur. Mahkemece, davacı ayrıştırma yapmadığı için üç kalem için talep edilen 3.000 TL'nin her üç kaleme eşit dağıtılarak yıllık ücretli izin alacağı için dava dilekçesi ile talep edilen miktarın 1.000 TL olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, 3.000 TL'nin tamamının yıllık izin ücreti için talep edilmiş gibi uygulama yapılması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. F)Sonuç: Hüküm fıkrasının yıllık ücretli izin, yargılama gideri, vekalet ücreti ile ilgili paragraflarının çıkartılarak yerlerine; "-1.745,50 TL brüt yıllık ücretli izin alacağının 1.000 TL 'sinin dava tarihi olan 12/03/2014'ten itibaren, kalan 745,50 TL'sinin ıslah tarihi olan 11/02/2015'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsihine, -Davacı tarafından yapılan 31,32 TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği 1.500 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine paragraflarının yazılmasına, Hüküm fıkrasının harca ilişkin paragrafındaki "2326,77" rakamının çıkartılarak yerine "...2.191,00..." rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.