Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/23616 · K. 2015/26107

9. Hukuk Dairesi         2015/23616 E.  ,  2015/26107 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı; davalının şirkette acil tıp teknisyeni olarak 03/12/2011 başlangıç tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi ile işe başladığını ve 07/05/2013 tarihli istifa dilekçesi ile şirkete ait hastanedeki görevinden istifa etiğini, taraflar arasında düzenlenen belirsiz süreli sözleşmenin 3.2 bendinde iki yıldan önce sözleşmeyi fesheden tarafın diğer tarafa 20.000,00 TL tazminat ödemekle yükümlü olduğunu, davalının iki yıllık süreye uymaksızın iş sözleşmesini feshettiğini iddia ederek, 2.000 TL cezai şartın davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı; aralarındaki düzenledikleri sözleşmeyi tamamen okumadan imzaladığını, işe girmek için başka çaresi bulunmadığını, davacının istediği cezai şart miktarının fahiş olduğunu, Türk Borçlar Kanunu' nun 27. Maddesinin emredici hükümlerine aykırı sözleşmelerin veya sözleşmenin kanuna muhalif kısmının kesin hükümsüz olduğunun açıkça belirtildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Davacı, davalının şirkette 03/12/2011 tarihinde işe başladığını, acil tıp teknisyeni olarak çalışırken haklı bir sebep olmadan iş akdini feshettiğini, aralarında imzalanan sözleşmeye göre 2 yıl dolmadığından cezai şart ödemesi gerektiği halde ödemediğini iddia etmiş, davalı da sözleşmeyi okumadan imzaladığını, çalışmak için başka çaresi olmadığını ve sözleşmede düzenlenen cezai şartın hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davacı işveren, iş akdini 07/05/2013 tarihinde istifa ile sonlandıran davalı işçiden sözleşmeden kaynaklanan cezai şart alacağını talep etmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalının davacı işyerinden 07/05/2013 tarihli dilekçe ile haklı bir neden olmadan istifa ederek ayrıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki sözleşme 2 yıl çalışma/ çalıştırma taahhüdü içeren belirsiz süreli hizmet aktidir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 3.2 numaralı maddesinde tarafların iş akdini geçerli ve haklı bir neden olmadan 2 yıl dolmadan feshi halinde ödeyecekleri cezai şart düzenlenmiş olup, belirli bir çalışma/ çalıştırma taahhüdünü içeren ve her iki tarafada aynı yükümlülüğü yükleyen bu cezai şart geçerlidir. Davalı işçinin iş akdini 2 yıllık çalışma taahhüdü dolmadan, haklı bir neden olmadan feshettiği anlaşıldığından cezai şarta hükmedilmesi gerekirken, bu talebin reddi hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.