Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2015/2522 · K. 2016/547

1. Ceza Dairesi         2015/2522 E.  ,  2016/547 K. "İçtihat Metni" SUÇ : Kasten öldürme TÜRK MİLLETİ ADINA 1-Sanık ... hakkında, maktül . kasten öldürmede kullandığı silahla ilgili olarak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür. 2-Katılan .. duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından, vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ., maktül . kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişen, katılan. vekilinin vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktül ile sanığın oğlu . arasında hayvan otlatma nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay günü maktülün . görerek havaya doğru av tüfeğiyle ateş açtığı, . de buna karşılık yine av tüfeğiyle birkaç el havaya ateş ettiği, bu olaydan kısa bir süre sonra sanığın olay yerine geldiği, maktüle küfrettiği, maktülün de karşılık vermesi üzerine, önce av tüfeğiyle maktüle ateş ettiği, ancak isabet sağlayamadığı, daha sonra da tabancayla üç el ateş ederek maktülü öldürdüğü olayda, A- Olayın gelişimi nazara alındığında, etki tepki dengesi sanık lehine bozulmadığı halde, sanık hakkında TCK'nun 29. madddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, B- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri nazara alındığında, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, C- Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, D-Katılan. duruşmalarda kendisini vekille temsil ettirdiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, Usule ve yasaya aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi. 16/02/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .. huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat .. yokluğunda 25/02/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.