Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2015/26310 · K. 2016/1595

4. Ceza Dairesi         2015/26310 E.  ,  2016/1595 K. * TEHDİT SUÇU * HAK YOKSUNLUĞU * ANAYASA MAHKEMESİ İPTAL KARARI * CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317 * CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322 * TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53 "İçtihat Metni" Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar S.. Y.., O.. K.., D.. A.., E.. K.. ve E.. E.. hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal eylemlerinden dolayı dava açılmasına karşın hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği ve bu konuda temyiz denetimine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılarak dosya görüşüldü: 1-Sanık H.. K.. tarafından temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık H.. K..'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-Sanıklar S.. G.., O.. Y.., A.. Ç.., İ.. E.., S.. Y.., N.. Y.., Ö.. Ç.. C.. Ç.., A.. T.., E.. A.., A.. Y.., M.. K.., A.. E.., E.. S.., C.. E.. hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıkların tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 3-Sanıklar V.. B.., E.. E.., E.. K.., D.. A.., O.. K.. ve S.. Y.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizde ise; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanık V.. B..'a yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemi ile sanıklar E.. E.., E.. K.., D.. A.., O.. K.. ve S.. Y..'a yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması, Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibareleri çıkartılarak DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 03/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.