Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2015/26523 · K. 2017/16042

17. Ceza Dairesi         2015/26523 E.  ,  2017/16042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1)Sanıkların ve tanıkların aşamalarda alınan beyanlarına göre, sanığın katılana ait hurdalıkta bulunan iki adet kapıyı almak istediği, tanık İbrahim'in makbuz kestirip getirmesini istediği, hafta sonu olması nedeniyle sanığın geri gelerek pazartesi günü parayı ödeyeceğini söylediği, sanık ve tanıkların kapıları sanığın belirttiği bayanın evine bıraktığı, sanığın herhangi bir ödeme yapmaması sebebiyle katılan belediyenin şikayetçi olduğu, sanığın olayın ortaya çıkmasından sonra kapıları belediyeye teslim ettiği ve makbuz karşılığında 50,00 TL ödeme yaptığı anlaşılmakla olayın oluş şekli ve sanığın daha sonra kapıları iade edip makbuz karşılında ödeme yapması da gözetildiğinde, sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediği bu suretle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Kabule göre de; 2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise; katılan kuruma ait 50,00 TL değerinde hurda kapı çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.