Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/26838 · K. 2018/20332

9. Hukuk Dairesi         2015/26838 E.  ,  2018/20332 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının 01.12.1989-15.01.2014 tarihleri arasında davalı bankada müdür yardımcısı olarak görev yaptığını en son brüt ücretinin 5.639,00 TL olduğunu ,mesai saatlerinin 09.00-18.00 olmasına rağmen davacının çoğu zaman çıkış saatinin 22.00-23.00 bulduğu,hafta sonlarıda ayda 3-4 kez bankaya gelerek 2-3 saat ATM'ye para koyma/çekme gibi işlemlere nezaret ettiğini yeni gelen elemanlarının eğitiminin mesai saati sonrası yapıldığını , yılda en az 3 ay teftiş yapıldığını, teftişlerinde mesai sonunda yapıldığını, davalı işveren tarafından davacıya 21.02.2014 tarihinde ek mesai adı altında 5.722,44 TL. ödeme yapıldığı ancak bu ödemenin davacının fazla mesai alacağını karşılamadığını ileri sürerek fazla mesai alacağı ile birlikte İkitelli şubesinde çalışırken müdür yardımcısı ... tarafından işlenen zimmet suçu nedeniyle davacının da gerekli kontrolleri sağlamadığı gerekçesi ile yükselmenin durdurulması ve banka riskine mahsup edilmek üzere bir aylık ikramiye tutarı olan 3.149,15 TL. nin davalı banka tarafından el konulduğunu,bu tutarın ilgili kişi tarafından yatırıldığını bu nedenle bloke edilen 3.149,15 TL. ile birlikte fazla mesai alacakları olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti: Davalı vekili; zamanaşımı defiinde bulunarak , davacının 25.03.2009-15.01.2014 tarih aralığındaki fazla mesaisini talep edebileceği ancak davacının emekli olduğundan her türlü hak ve alacağının ödendiğini , işyerinde haftada 5 gün 9.00-18.00 arası mesai yapıldığı fazla çalışma yapılmadığını, kaldi ki davacının 2000 yılından itibaren 1. dereceden imza yetkili müdür yardımcısı olduğu ücret, prim ve ikramiyelerinin fazla çalışmalarını da kapsadığı, davacıdan kesilen paranın idari para cezası olduğu bu nedenle bloke edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, fazla çalışma alacağı talebinin reddine, Davacıdan tahsil edilen 3.149,15 TL nin davacıya 15.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte iadesine karar verilmiştir. D) Temyiz: Karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti talep etmiş,mahkemece haftalık 45 saat üzerinde fazla çalışma yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesi ile isteğin reddine karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda davacının haftada 44 saat çalıştığı fazla çalışmasının bulunmadığı ve işyerinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olarak uygulandığına dair bir delil ileri sürülmediği gerekçesi ile hesaplamaya gidilmemiş olsa da temyiz dilekçesi ekinde sunulan Toplu İş Sözleşmesinde 01.05.2013-30.04.2015 tarihleri arasında haftalık çalışma süresi 40 saat olarak belirlenmiştir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin celbi ile aynı kuralın bulunup bulunmadığı, davacı işçinin Sendika üyesi olup olmadığı, kapsam dışı statüde çalışıp çalışmadığı belirlendikten sonra haftalık 4 saatlik fazla sürelerle çalışma olup, olmadığı değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır. F)SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.