Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2015/26922 · K. 2017/12576

13. Hukuk Dairesi         2015/26922 E.  ,  2017/12576 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. K A R A R Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından 05.11.2013 tarihli yazı ile 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi gereğince reçete bedelinin 5 katı tutarında 36.280.55 TL cezai şart ve ve birinci defa uyarı işlemi uygulandığını, 6.3.10 maddesi gereğince reçete bedelinin 5 katı tutarında 2.775,05 TL cezai şart ve birinci defa uyarı işlemi uygulandığını, 6.3.19 maddesi gereğince 10.000,00 TL cezai şart ve 2 yıl süre ile sözleşmenin feshi işleminin uygulandığını ve 4.3.6 maddesi gereğince kurum zararı olan 555,01 TL’nin yasal faizi ile alınmasına yönelik işlem tesis edildiğini, uygulanan cezai şart ve sözleşmenin feshine ilişkin işlemlerin hiçbir somut veriye dayanılmadan tesis edildiğini ileri sürerek 555,01 TL kurum zararı, 49.055,60 TL cezai şartın tahsili ve uyarı cezalarının iptali ile sözleşmenin 2 yıl süre ile feshine dair kararın iptali ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, sözleşmenin feshi kararının iptaline, protokolün 6.3.3 maddesi gereği kurumun uygulama kararı aldığı 36.280,00 TL cezanın kaldırılarak yerine 2.775,05 TL para cezası ve bir kez uyarı yapılabileceğine, yine protokolün 6.3.10 maddesi gereği 7.256,11 TL para cezası ve bunun bir kez uyarısının iptaline, 6.3.19 maddesi gereği 10.000,00 TL para cezasının iptaline, yine protokolün 4.3.6 maddesi gereği kurum zararı olan 555.01 TL'nin 291.12 TL’na 13.07.2010 tarihinden 263,89 TL’na 16.08.2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesinde; hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsayacağı, hükmün sonuç kısmında ise, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerektiği düzenlenmiştir. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında; sözleşmenin feshi kararının iptaline, protokolün 6.3.3 maddesi gereği kurumun uygulama kararı aldığı 36.280,00 TL cezanın kaldırılarak yerine 2.775,05 TL para cezası ve bir kez uyarı yapılabileceğine, protokolün 6.3.10 maddesi gereği 7.256,11 TL para cezası ve bunun bir kez uyarısının iptaline, 6.3.19 maddesi gereği 10.000,00 TL para cezasının iptaline, protokolün 4.3.6 maddesi gereği kurum zararı olan 555.01 TL'nin 291.12 TL’na 13.07.2010 tarihinden 263,89 TL’na 16.08.2010 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verildiği halde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği belirtilmediği gibi gerekçeli kararın gerekçe kısmında da davanın kabulüne karar verildiği belirtilmiş olup, böylece yukarıda açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek kısa karar ve hüküm ile gerekçeli kararın gerekçe kısmı arasında aykırılık oluşturulduğu anlaşılmakla HMK'nun 297/son madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulması gerekmiştir. 2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.