Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/27695 · K. 2015/28375

9. Hukuk Dairesi         2015/27695 E.  ,  2015/28375 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, davacının davalı işverenlikte günde 5 saat fazla mesai yaparak çalıştığını, fazla mesai ücreti dahil bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir. B)Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davacının iş saatleri dışında fazla çalışma yapmadığını, davacının günde 5 saat fazla çalıştığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davalı işyerinin turizmle ilgili bir işyeri olması sonucu kışın neredeyse boş olan, müşteri bulunmayan işyerinde fazla çalışma yapılmasının mümkün olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C)Yerel Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2012/34012 Esas sayılı bozma ilâmına uyulduğu, bozmadan sonra yapılan yargılamada davalı tarafın tanıklarının ifadelerinin alınması için bulundukları yer mahal mahkemelerine yazılan talimatın tanıkların adreslerinde bulunamaması sebebiyle bila ikmal döndüğü, işyerinde işçilerin vardiya usulü ile çalışıyor olmasının işçilerin fazla mesai yapamayacağı anlamına gelmeyeceği, davalı aleyhine açılan Mahkeme'nin 2009/176 Esas -2012/486 Karar sayılı dosyasında davacı ile aynı bölümde çalışan başka bir işçinin fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretine hükmedildiği, ilgili kararın Yargıtayca onandığı, bu hali ile davalının 2009/51 Esas sayılı dosyasında aldırdığı raporun mahkeme kararı ile yanlışlığının tespit edildiği, davacının tüm dosya kapsamına göre davalıya ait işyerinde fazla mesai yaptığı ve fazla mesai ücretinin de davacıya ödenmediği gerekçesi ile yıllık izin ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir. D)Temyiz: Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E)Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Dosya içeriğine göre davacı, davalı işverenliğin otel işyerinde kat hizmetlerinden görevli asistan olarak çalıştırılmaktadır. Davacının çalıştığı otelin bulunduğu yer de gözetildiğinde, turizm sektöründe çalışması nedeniyle işyerinde çalışmanın yazın yoğun şekilde faal olduğu, kışın ise yoğun bir çalışma bulunmadığı anlaşılmaktadır. Nitekim, Dairemizin 2012/33835 Esas sayılı dosyasında aynı davalı işverenlik aleyhine açılan dava dosyasında kat görevlisi olan davacının 15 Mayıs-15 Eylül ayları arasında kabul edilen yaz aylarında fazla mesai yaptığı karara bağlanmış ve bu husus bozma konusu edilmeyerek kesinleşmiştir. Sonuç itibari ile, davacının görevini tek başına yürütmesi nedeni ile tespit edilen fazla mesai saati yerinde ise de, işyerinin yoğunluğu itibari ile sadece yaz ayları için fazla mesai ücreti hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.