Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2015/27957 · K. 2016/956

4. Ceza Dairesi         2015/27957 E.  ,  2016/956 K. "İçtihat Metni" Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.02.2014 gün ve 2013/349 esas, 2014/57 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 02.11.2015 gün ve 2015/21393 esas, 2015/36771 sayılı kararıyla; "Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın yasal bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA," karar verilmiştir. I- İTİRAZ NEDENLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2015 gün ve 2014/117166 sayılı yazısı ile; "İtiraza konu olayda Başsavcılığımız ile Yüksek 4.Ceza Dairesi arasında suçun subutuna,cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin bir ihtilaf bulunmayıp itiraz konusu,sanığın üzerine atılı suçun hukuki tavsifine ilişkin bulunmaktadır. Yargılamaya ve itiraza konu somut olay incelendiğinde;müşteki olan annesiyle ayrı evde ikamet etmekte olan sanığın olay gününde annesinin ikamet ettiği eve gelerek tapuda annesi adına kayıtlı bulunan taşınmazın tapusunu kendi üzerine devretmesini istediği,annesinin kabul etmemesi üzerine de "annesini öldüreceğini, kan döküleceğini" söyleyerek tehditte bulunduğu dosya kapsamı ile subuta ermiş bulunmaktadır.Yerel savcılık ve mahkemece de subut bu şekilde kabul edilmekle beraber,yerel mahkeme gerekçeli kararında " Yağma suçu, hırsızlık suçuna çok benzeyen bir suçtur. Yağma suçu ile hırsızlık suçunun; malın taşınabilir olması, malın sahibinin rızasının olmaması, malın alınması ve faydalanmak kastı unsurları aynıdır. Bu nedenle yağma suçunun konusu da hırsızlık suçunda olduğu gibi, başkasına ait olan taşınır bir maldır. Sanık hakkında her ne kadar yağmaya teşebbüs suçuyla cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmışsa da, yağma suçunun taşınır olmayan mallar hakkında işlenemeyeceği anlaşılmıştır. Nitekim Yargıtay CGK’nın 26.03.2002 tarih ve 2002/1-94-2002/225 sayılı kararında da taşınır olmayan mallar hakkında yağma suçunun işlenemeyeceği belirtilmiştir. Tüm dosya kapsamının incelemesi sonucunda olayda yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın üzerine atılı eylemin TCK'nun 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılarak ilgili kanun maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurmuş,Yüksek Daire ise bu kararı onamıştır. Yağma suçunun temel şeklini düzenleyen 5237 Sayılı Yasanın 148.maddesinde, "Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Cebir veya tehdit kullanılarak mağdurun, kendisini veya başkasını borç altına sokabilecek bir senedi veya var olan bir senedin hükümsüz kaldığını açıklayan bir vesikayı vermeye, böyle bir senedin alınmasına karşı koymamaya, ilerde böyle bir senet haline getirilebilecek bir kağıdı imzalamaya veya var olan bir senedi imha etmeye veya imhasına karşı koymamaya mecbur edilmesi halinde de aynı ceza verilir. (3) Mağdurun, herhangi bir vasıta ile kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hale getirilmesi de, yağma suçunda cebir sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında,taşınmazların ekonomik değerinin bulunması,tapuda taşınmaz mal satışı,bağış ve rehin gibi işlemlerin belge düzenlenmesi suretiyle gerçekleşmesinin zorunlu olmasına göre tehdit yoluyla bu belgelerin düzenlenmesine zorlama eylemi yağma suçunu oluşturacaktır.Zira,maddenin gerekçesinde açıkça anlatıldığı ve örneklendiği şekilde "..." bu borç para borcu olabileceği gibi,bir işi yapmaya veya yapmamaya,bir taşınmazını hibe etmeye,kira ile oturulan bir binayı boşaltmaya,var olan bir borca kefil olmaya da ilişkin olabilir." Dosya kapsamından da açıkça anlaşıldığı şekilde sanık annesi adına kayıtlı taşınmazın kendi adına hibe suretiyle devrini tehditle gerçekleştirmeye çalışmış ve madde gerekçesinde de örneklenen şekilde suçu işlemiştir. Yürürlükten kaldırılan 765 sayılı Türk Ceza Kanununun, yağma suçuna ilişkin maddelerinde yağmanın konusunun ne olacağı hususunda gerek doktrinde gerek Yargıtay içtihatlarında bir tereddüt bulunmayıp Mülga Türk Ceza Kanunun yağma suçunu düzenleyen 495’inci maddesinde yağmanın konusunun “menkul mal” olacağı yazılmıştır.Oysa ki Yeni Türk Ceza Kanununda yağma suçu “Malvarlığına Karşı Suçlar” bölümü altında düzenlenmiştir ve konusu “mal”dır. Mal kavramına taşınır ve taşınmazlar birlikte girmektedir.Yağmanın konusunu taşınır mal ile sınırlamak, yasal düzenlemeye ve kanun koyucunun maksat ve iradesine aykırı olacaktır. Bu sebeplerle; üzerine atılı taşınmazın tapuda devrini sağlamak için annesini tehdit eden sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu düşüncesiyle suç vasfı yönünden sanık aleyhine olarak onama kararına itiraz etme zorunluluğu doğmuştur. Sonuç ve istem: Açıklanan gerekçelerle; Yüksek Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 02/11/2015 gün,2015/21393 Esas,2015/36771 Karar sayılı ONAMA kararının kaldırılarak, Batman 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2014 tarihli, 2013/349 esas, 2014/57 karar sayılı hükmünün CMUK.326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA karar verilmesi,itiraz kabul edilmediği takdirde dosyanın itiraz incelemesi yapılmak üzere Yüksek Ceza Genel Kurulu Başkanlığına tevdii itirazen saygıyla arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: II- İTİRAZIN KAPSAMI İtiraz, tehdit suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 02.11.2015 tarihli kararına ilişkindir. III- KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 02.11.2015 gün ve 2015/21393 esas, 2015/36771 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.02.2014 gün ve 2013/349 esas, 2014/57 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, mağdur annesinin oturduğu eve gelerek, annesi adına kayıtlı taşınmazın tapusunu kendi üzerine devretmesini istediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine "öldüreceğini, kan döküleceğini" söylemesi biçiminde gerçekleşen olayda, taşınmazın tapuda devrini sağlamak amacıyla annesini tehdit eden sanığın eyleminin TCK'nın 148. maddesindeki yağmaya teşebbüs suçunu oluşturmasına karşın, suç vasfında yanılgı ile tehdit suçundan hüküm kurulması, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.