Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/28389 · K. 2015/30272

9. Hukuk Dairesi         2015/28389 E.  ,  2015/30272 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 657 sayılı yasa uyarınca 4-B kadrosu verilerek memur statüsüne geçtiği tarihe kadar iş sözleşmesi ile çalıştığını, davacıya işçi statüsünde çalıştığı dönem için 6772 Sayılı Yasadan doğan ilave tediye alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin 6772 Sayılı Yasanın 1. Maddesinde sayılan kamu kurumları arasında yer aldığını, 6772 Sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2. Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1. Maddesinde ve 3. Maddesinde ilave tediye ödemelerinin düzenlendiğini, ilave tediye alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek,ilave tediye alacağını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; giderleri döner sermaye gelirlerinden karşılanmak üzere üniversitenin ihtiyaç duyulan birimlerine geçici işçi statüsünde çalıştırılmak üzere geçici işçi alımına gidildiğini, davacının da bu kapsamda Maliye Bakanlığından alınan vize üzerine geçici işçi statüsünde görev yaptığını, davalı üniversitede kadrolu daimi işçi olmadığı için geçici statüde çalışan işçilerin daimi işçilerin yararlandığı ücret, tediye v.s. haklardan yararlandırılmamış olması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, işçi statüsünde çalışan hiçbir personele ilave tediye adı altında bir ödeme yapılmadığını, davacının işçi statüsünde çalıştığı dönemde ilave tediye talebinin olmadığını, sözleşmeli personel statüsüne geçtikten sonra bu alacak isteğini ileri sürmesinde kötü niyetli olduğunu, işçilik alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. C)Bozma ilamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemenin ilk kararı dairemizin bozma ilamı ile özetle;” Davacının hesaplanan ve hüküm altına alınan ilave tediye alacağı dava tarihine göre zamanaşımı itirazına uğramayan süre içinde aylık ücretin ödendiği tarihte yıllık ödenen ilave tediye alacağının aylık süreye düşen oranına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Oysa ilave tediye alacağının ödeme tarihleri Bakanlar Kurulu kararı belirtilmektedir. İlave tediye alacağının ödeme tarihi kararlaştırılan tarihteki ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Bu nedenle davacının dava konusu ettiği yıllara ait ilave tediye ödeme tarihleri araştırılarak bu tarihlerdeki ücret üzerinden ödenmesine karar verilen ilave tediye alacakları hesaplanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Açılan kısmı davada davalı vekili zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Bu itiraz bilirkişi raporunda değerlendirilmiştir. Ancak davalı vekili alacak miktarını ıslah sureti ile arttırdığında, davalı vekili tekrar zamanaşımı itirazında bulunmuştur. 15.06.2011 ıslah tarihine göre 15.06.2006 tarihinden önce kısmi davada istenen 1.000,00 TL lik miktar dışında kalan ilave tediye alacağı zamanaşımına uğramıştır. Davalının ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı itirazının dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. “ gerekçeleriyle bozulmuştur. Mahkemece özetle;bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacıya ait S.G.K. ve işyeri sicil dosyaları, diğer belgeler ile 06/06/2011 tarihli usûle, yasaya, yargısal uygulamalara, dosya içeriğine uygun, denetime açık ve hüküm için yeterli bulunan bilirkişi raporunun incelenmesiyle davacı tarafın brüt 6.117,92TL.ilave tediye alacağının belirtilen faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline ilişkin verilen 20/10/2011 tarih, 2010/540 Esas, 2011/653 Karar sayılı karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 23/01/2012 tarih, 2011/53275 Esas, 2012/1087 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş olup, bozmadan sonra yapılan yargılamada usûl ve yasaya uygun bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan tahkikat ve bozma gerekçesi çerçevesinde alınan 09/12/2013 tarihli ek bilirkişi raporuyla davalı tarafın zamanaşımı defi de dikkate alınmak suretiyle hesap ve tesbit olunan brüt 6.117,92TL. alacağının kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Mahkemece bozmaya uyulmasına ve bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen bozmadan önceki ilk kabul kararı doğrultusunda 6.117,92 TL'nin gerekçeli karar hüküm fıkrasında yazılarak gerekçe ile tefhim edilen kısa karar arasında çelişki yaratılması hatalı olup,bozma sebebi ise de,bunun maddi hataya dayandığı anlaşılmakla bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. F) Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile yerel mahkemenin gerekçesinde ve hüküm fıkrasının 2.bendinde yer alan “6.117,92 TL rakamının”karardan çıkartılarak yerine “4.615,03 TL rakamının” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/10/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.