Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2015/28610 · K. 2018/4289

17. Ceza Dairesi         2015/28610 E.  ,  2018/4289 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Sanık ...’nin yüklenen suçtan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince üzerine atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2--Başka suçtan ... Tipi Kapalı Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...'in kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması, Kabule göre de; 3-Katılan ...’in üç katlı müstakil binanın 3. katında ikamet ettiği, aynı binada kendisine ait 2. katta ise anne ve babasının ikamet ettiği, olay günü 04:45 sularında 1. katta oturan komşusunun telefon ile katılanı arayarak ikametinden seslerin geldiğini söylemesi üzerine hemen aşağıya inip ikametine bakan katılanın hırsızlık yapıldığını farkettiği, yaz saati uygulaması da dikkate alınarak suç tarihinde güneşin saat 05:23'te doğduğu, gece vaktinin 04:23'te sona erdiğinin anlaşılması karşısında, suçların 5237 sayılı TCK'nın 6/e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan hırsızlık suçunda anılan yasanın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken ise, aynı Yasa'nın 116. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla cezalara hükmedilmesi, 4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 5-Diğer sanık ... hakkında bozmaya uyulması halinde, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı konusunda yeniden değerlendirmede bulunulması gerektiğinin zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.