Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2015/30375 · K. 2016/1267

22. Hukuk Dairesi         2015/30375 E.  ,  2016/1267 K. "İçtihat Metni" Y A R G I T A Y İ L A M I MAHKEMESİ : İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı işçi, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak 03.08.2009 tarihinde feshedildiğini belirterek, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Dosya içeriğine göre, mahkemece bu yönde verilen hüküm işverence işe giriş-çıkış kayıtları ibraz edilmeyen süreler için de şahit beyanları değerlendirmeye tabi tutularak, fazla çalışma ücreti alacağı hesaplaması yapılması yönünden bir kez bozulmuş, mahkemece sadece kayıt sunulan dönemler yönünden fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması nedeniyle ikinci kez bozularak, işverence işe giriş çıkış kayıtları ibraz edilmeyen süreler için davalı şahit beyanları değerlendirmeye tabi tutularak hesaplama yapılması, işe giriş çıkış kayıtları sunulan dönem (15.05.2008-03.08.2009 tarihleri arasındaki dönem) için de kayıtlar esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanması, ayrıca, kayıtlara dayanarak yapılan hesaplama sonucu çıkan miktardan takdiri indirim yapılmaması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamı gereği yerine getirilmemiştir. Davacının tüm çalışma dönemi için (davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı defi dikkate alınmak suretiyle); işe giriş çıkış kayıtları sunulan dönem (15.05.2008-03.08.2009 tarihleri arasındaki dönem) için kayıtlar esas alınarak, işe giriş çıkış kayıtları ibraz edilmeyen dönem için ise, davalı şahit beyanlarına göre haftada altı gün, 08.00-18.00 saatleri arası ve günlük bir saat ara dinlenme ile çalışma yaptığının kabulüyle hesaplama yapılarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmalıdır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak yeni bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile sadece kayıt sunulan dönem esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.