Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2015/30838 · K. 2018/6628

13. Hukuk Dairesi         2015/30838 E.  ,  2018/6628 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. K A R A R 1-Davacı, ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 2010/440 E. 2011/450 K. sayılı ilamın ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/286 sayılı dosyasında takibe konulması sonucu ödenen 31.051,90 TL'nin davalılara sorumlulukları oranında tazmini gerektiğini ve buna göre 10.114,40 TL’nin davalı ...’tan; 1.870,11 TL’nin ise diğer davalı ...’ten tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.500,00 TL’nin davalı ...’tan, 889,10 TL’nin ise davalı ...’ten tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.080,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece kabul edilen ve davalı ... tarafından temyiz edilen 889,10 TL karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalı ...’in temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2-Davacı, temyize cevap dilekçesiyle hükmü katılma yoluyla temyiz etmiştir. Davalının temyiz dilekçesi 24.08.2015'te davacıya tebliğ edilmiş olup, davacının HUMK'nun 433/2. maddesi uyarınca 10 günlük süre geçtikten sonra 07.09.2015 tarihinde verdiği dilekçesi süresinde olmadığından davacının temyiz talebinin reddi gerekir. 3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'ın yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ile davacının temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE, 3. bentte açıklanan nedenle davalı ...'ın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 214,40 TL. kalan harcın davalı ... Tekindaldan alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.