Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/31118 · K. 2016/11607

9. Hukuk Dairesi         2015/31118 E.  ,  2016/11607 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı asil dava dilekçesinde özetle; davalıya ait işyerinde mimar olarak çalışmaya devam ederken, hiç bir gerekçe gösterilmeden , haksız ve hukuka aykırı olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek; işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının çalışması boyunca işe sürekli geç geldiğini, projelerde dikkatsizlik gösterdiğini, istenilen işleri yapmadığını, iş sözleşmesinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiğini, iş yerinde fesih tarihi itibari ile çalışan sayısının otuzun altında olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, fesih tarihi itibari ile çalışan sayısının otuzu geçmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/2 maddesine göre, İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Yine aynı kanunun 18/4 maddesi uyarınca, işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. Keza 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 60/2 maddesi uyarınca bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu iş kolundan sayılır. Özellikle gurup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimi olan birlikte istihdam şeklindeki çalışmada, işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler, aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı işyerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, tüm şirketlere hizmet veren işçiler ile sadece davalı şirkete hizmet veren işçilerin 30 işçi kıstasında dikkate alınması gerekir. İşçi tüm şirketlere hizmet ediyor ise, o zaman tüm şirketlerdeki işçi sayısı dikkate alınmalıdır. Somut uyuşmazlıkta davacı, davalı Şirketin MNG Şirketler Topluluğu içinde yer aldığını, holding bünyesindeki diğer şirketlerle aynı binada faaliyet gösterdiğini, yemekhanelerinin ortak olduğunu, güvenlik görevlileri, personel servisleri ve temizlik elemanlarının da binadaki şirketlerin tümüne hizmet ettiklerini iddia etmiştir. Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda holding bünyesinde, davalı şirket ile iş kolunda faaliyet gösteren başkaca şirketler bulunup bulunmadığı ve özellikle iddia edildiği üzere holding bünyesindeki tüm şirketlere hizmet veren güvenlik görevlileri, temizlik elemanları vb personel olup olmadığı araştırılarak, varsa bu işçilerin de 30 işçi kısasında dikkate alınması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalıdır. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.