Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2015/31310 · K. 2016/7421

12. Hukuk Dairesi         2015/31310 E.  ,  2016/7421 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerin değil ise de; Borçlular vekili icra mahkemesine başvurusunda, sair itirazlarının yanı sıra takip dayanağı bononun kullanılan krediye karşılık teminat olarak verildiğini ileri sürerek borca itiraz etmiş, mahkemece borca itirazın reddine karar verilmiştir. Yargılama sırasında alacaklı bankadan takibe konu senedin ne maksatla verildiği sorulmuş, bankanın 08.07.2015 tarihli cevabi yazısında; “.... İcra Müdürlüğü'nün 2015/9601 Esas sayılı dosyasına konu senet borçlular tarafından bankamıza olan borçların ödenmemesi durumunda alacağımızın tahsili için verilmiştir” denilmekle takip dayanağı bononun kullanılan krediye karşılık borçlulardan kredinin geri ödenmesinin teminatı olarak alındığı açıkça kabul edilmiştir. Bir bononun teminat olarak verildiğinin kabulü için, o bono üzerinde teminat ibaresinin bulunması zorunluluğu yoktur. Kaldı ki, bono üzerindeki teminat ibaresi neyin teminatı olduğu ayrıca açıklanmadığı sürece bononun başlı başına teminat bonosu olduğunu göstermez. Diğer yandan teminat iddiasının kabulü için bu hususun taraflarca ayrı bir sözleşmede belirtilmesi de zorunlu değildir. Somut olayda alacaklı bankanın dayanak bononun teminat olarak alındığı yönündeki kabulü mahkemeyi bağlar. Bu durum karşısında, takibe konu edilen bononun söz konusu borçlular ile alacaklı arasındaki kredi sözleşmesinin teminatı olarak alacaklı tarafından borçludan alındığının ve bononun kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğinin kabulü gerekir. O halde, alacağın tahsilinin gerekip gerekmediği yargılama yapılmasını zorunlu kıldığından mahkemece borca itirazın kabulü ile İİK'nun 169/a-5.maddesi uyarınca takibin borçlular yönünden durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.