Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2015/3175 · K. 2015/4651

1. Hukuk Dairesi         2015/3175 E.  ,  2015/4651 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : SULUOVA SULH HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 01/11/2013 NUMARASI : 2013/255-2013/424 Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; -KARAR- Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Davacı, mirasbırakan annesi ''Ş. G.ün'' paydaşı olduğu.. ada .. parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında soyadının hatalı olarak ''G.' yazılı olduğunu ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacı tarafça takip edilmeyen davanın idarelerince de takip edilmediğini bildirmiştir. Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar, Dairece; ''... Davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesi hükmü gereğince vekalet ücreti takdir edilmemesinin doğru olmadığı '' gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/5. maddesi hükmü gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, 18.11.2013 tarihli ek karar ile de; davalı kurum yararına vekalet ücreti takdir edilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki; ek kararla hükme ilâve yapılması olanaksızdır. O halde; mahkemenin 18.11.2013 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilip, işin esasının incelenmesi sonunda; Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Somut olayda, kısa kararın 5. maddesinde; '' Davalı kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. 7. maddesine göre 660,00.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine'' denildiği halde, gerekçeli karara bu maddenin yazılmayarak, kısa karara çelişkili gerekçeli karar yazılmış olması doğru değildir. Davacının belirtilen nedenle temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün 10.04.1992 gün 1992/7 E., 1992/4 K. sayılı YİBK çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.