Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/3207 · K. 2016/2045

12. Ceza Dairesi         2015/3207 E.  ,  2016/2045 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 12 - 2014/263204 Mahkemesi : Besni Asliye Ceza Mahkemesi Tarihi : 09/06/2014 Numarası : 2013/279- 2014/320 Suç : Taksirle öldürme, Suçluyu kayırmak Taksirle öldürme ve suçluyu kayırma suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık Y.. Y.. ve sanık H.. Ç.. müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık H.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ölenin asli kusurlu olduğuna, olay yerinden kaçmadıklarına, linç edilme korkusu ile uzaklaştıklarına, bu sebeplerle lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanık Y.. Y.. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ölenin asli kusurlu olduğuna, olay yerinden kaçmadıklarına, linç edilme korkusu ile uzaklaştıklarına, bu sebeplerle lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün B bölümünün 53. maddenin uygulanmasına ilişkin 6. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendindeki hak yoksunlukları açısından ise Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesine,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.