Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2015/32156 · K. 2018/11742

22. Hukuk Dairesi         2015/32156 E.  ,  2018/11742 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiğini belirterek kıdem tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının izin almadan ve mazeret bildirmeden devamsızlık yaptığını bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır. Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde, davalıya ait işyerinde haftanın 7 günü 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını bu çalışma saatlerinin dışında akşam saat 18.00' dan sonra haftada ortalama 14 saat ayrıca çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, imzalı ücret bordrolarında fazla mesai tahakkukları banka kanalıyla ödendiğinden tahakkuk bulunan aylar ve izinli olduğu dönemler dışlanarak; bazı dönemler haftanın 6 günü 07.00-18.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftada 12 saat fazla mesai yaptığı, bazı dönemlerde de haftanın 6 günü 07.00-22.00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenme ile haftalık 33 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Banka kanalıyla ödenmiş, imzalı ücret bordrolarındaki fazla mesai tahakkuklarının ve davacının izinli olduğu dönemlerin dışlanarak hesaplama yapılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Yine bazı dönemler için haftalık 12 saat fazla mesai yapıldığının kabulü ile yapılan hesaplama da dosya içeriğine uygundur. Ancak bazı dönemlerde davacının talebi aşılarak haftalık 33 saat fazla çalışma hesabı yapılması dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Davacı beyanı dikkate alındığında davacının haftalık en fazla 29 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının talebi aşılarak yapılan hesaplamaya göre fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.