Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/3290 · K. 2015/16632

12. Ceza Dairesi         2015/3290 E.  ,  2015/16632 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere, alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun, bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, İncelenen dosyada; sanığın, olay günü, gece saat 23.45 sularında, sanığın kavşakta geçiş önceliğine uymaksızın girdiği kavşakta neden olduğu maddi hasarlı trafik kazası sonucu başlatılan adli soruşturma kapsamında, sanık hakkında aynı gün saat 00.22 da düzenlenen genel adli muayene raporunda, sanığın 0,57 promil alkollü olduğunun saptandığı, Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğü dikkate alındığında sanığın olay anında 66 promil alkollü olduğunun kabulü gerektiği, bu düzeydeki alkol nedeniyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinin kabul edilebilmesi için, sanığın dışa yansıyan davranışlarının tespit edilmesi gerektiği, dosya içeriğine göre böyle bir tespitin bulunmadığı halde emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyeceğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.