Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/3347 · K. 2015/6898

7. Hukuk Dairesi         2015/3347 E.  ,  2015/6898 K. "İçtihat Metni" Asliye Hukuk Mahkemesi Dava Türü : Alacak Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Milli Eğitim Bakanlığı'nın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, davalı işyerinde işçi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde feshedildiğini ispat edemediği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatili alacakları talebinin ise üçlü vardiya ile çalışıldığı ve tatil günlerinde çalışmanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Somut olayda, davacı Ö.. E..nde görevlidir. Her ne kadar bir davalı tanığı davacının üçlü vardiya sistemine göre çalıştığını iddia etmiş ve mahkemede bu beyana itirbarla fazla mesai alacağını reddetmişse de bu kabul hatalıdır. Özellikle dosyaya sunulan ve işyerinde işleyişi gösteren iş bölümüne göre, “ Gölbaşı Öğretmenevi Yönetim Kurulunun ekli kararına göre, alınması istenen sözleşmeli işçilerden; 1 - A.. Y.. tarafından; kalorifer kazanının yakılması, kontrolü ve temizliği, çay, şeker ve diğer alımlarda görevlendirilmesi, akşamları çay servisine yardımcı olması, gündüzleri 2. katın tamamının temizliğinin yapılması, otel, çay ve çeşitli gelirlerin hesap alım işlerinin öğretmenevi müdürü kontrolünde olması şartıyla ilgiliye yaptırılması, Cemil NEBİLİR tarafından mutfak görevi, ocak ve çay dağıtım hizmetleri, oyun salonu ve toplantı salonunun temizliği ile 3. katın temizliğinin ortak yapılmasının kararlaştırıldığı” anlaşılmaktadır. Bu iş bölümüne göre, her iki işçinin de aynı anda çalışması yapılan işbölümünün bir gereğidir. Ayrıca davalı üçlü vardiyanın varlığını ispatlayacak hiçbir belge sunmamıştır. Bu durumda davalı ile hiçbir husumeti bulunmayan tarafsız davacı tanıklarının beyanlarının olaya daha uygun olduğu gözetilerek bu beyanlara itibarla fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının belirlenerek bordrolarda tahakkuk bulunan aylar varsa bunlar dışlanmak suretiyle alacağın tespiti gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddi isabetsiz olmuştur. 3-3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı’nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 37. maddesinin a) bendine göre Milli Eğitim Bakanlığı’nın birimlerinden olan Öğretmenevi Hizmet ve Sosyal İşler Dairesi Başkanlığı’nın görevleri arasında öğretmenevleri, öğretmen lokalleri, öğretmen eğitim merkezi ve tatil köyleri ile diğer sosyal tesisleri açmak, kurmak, bu tesislerin yönetimi ile ilgili hizmetleri düzenlemek ve yürütmek bulunmaktadır. Ayrıca, Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmenevleri, Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulları, Öğretmen Lokalleri ve Sosyal Tesisler Yönetmeliği’nin 6. maddesine göre, öğretmenevi/öğretmenevi ve akşam sanat okulları, sosyal tesisler ile öğretmenevi/öğretmenevi ve akşam sanat okullarına bağlı olarak öğretmen lokali, milli eğitim müdürlüğünün teklifi, valiliğin uygun görüşü ve bakanlık onayı ile açılır ve kapanır. Bu durumda, öğretmenevleri Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı olduğundan, öğretmenevine yönelik davanın da Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine açılması gerekmektedir. Gölbaşı Ö.. E.. Müdürlüğünün yasal temsilcisi olan Milli Eğitim Bakanlığı davada taraf olduğu halde mahkemece dosyada iki davalı varmış gibi Gölbaşı Ö.. E.. Müdürlüğününde karar başlığında ayrıca davalı olarak yazılmış olmasıda hatalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalı Milli Eğitim Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.