Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/34576 · K. 2016/2445

9. Hukuk Dairesi         2015/34576 E.  ,  2016/2445 K. "İçtihat Metni" Y A R G I T A Y İ L A M I MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, ilave tediye alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti Davacı, davalı ...... ait ....... alt işveren işçisi ve bakıcı anne olarak çalışırken iş sözleşmesinin işyerinin kapatılması sebebiyle haksız şekilde feshedildiğini, alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve ilave tediye ücretinin ödetilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti Davalı T.C. A.. B.. vekili, davacının alt işveren işçisi olduğunu ve husumet ehliyetlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti Mahkemece, işyerinde çocukların bakımı, eğitimi ve korunması işinin yapıldığı, işverenin “temizlik, güvenlik ve kalorifer yakımı” işini ihale ile alt işverenlere verdiği, alt işverenlerin faaliyet alanının “temizlik ve yönlendirme işleri” olduğu, davacının işyerinde asıl iş kapsamında bakıcı anne olarak çalıştırılması sebebiyle alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup davacının Bakanlık işçisi olacağı, akdin işverence haksız şekilde feshedildiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz Kararı davacı vekili ve davalı T.C. A.. B.. vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davacının ve davalı T.C. A.. B..'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin ücretine esas çıplak brüt ücreti 1.315,08 TL kabul edildiği halde diğer işçilik alacaklarının hesabında çıplak brüt ücret 1.583,33 TL kabul edilmiştir. Mahkemece, ücret miktarındaki söz konusu çelişki giderilmeden farklı çıplak brüt ücretlere göre karar verilmesi isabetsizdir. 3- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.