Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2015/3461 · K. 2016/1904

21. Hukuk Dairesi         2015/3461 E.  ,  2016/1904 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı- karşı davalı, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline, Kuruma borçlu olmadığına, Davalı- karşı davacı, yersiz olarak ödenen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı- karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacı ...'nın davalı Kurumun bir kısım çalışmalarının fiili çalışmaya dayanmadığından bahisle iptal ettiği yaşlılık aylığının yasal faizi ile ödenmesi ve Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Birleşen 2014/145Esas sayılı dosyada davacı Kurum, davalı ...'ya ödenen yersiz ödenen 31.923,19 Liranın iadesini; 2014/243 Esas sayılı dosyada davalı ...'ya yersiz ödenen 6.499,97 Lira sağlık giderinin yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, “a) davacı ... tarafından Mahkememiz'in 2013/112 Esas Sayılı dosyası ile açılan davanın reddine; b) Mahkememiz'in 2014/145 Esas Sayılı dosyasıyla açılan davanın KABULÜ ile, 31.923,19 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-davacı ...'ten alınıp davacı-davalı ...'ya verilmesine, yine 7 TL'nin davalı-davacı ...'ten alınıp davacı-davalı ...'ya verilmesine, (Davadan sonra yapılan tahsilat varsa infaz aşamasında dikkate alınmasına, ) c)Mahkememiz'in 2014/243 Esas Sayılı dosyasıyla açılan davanın KABULÜ ile, 6.499,97 TL'nin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-davacı ...'ten alınıp davacı-davalı ...'ya verilmesine, (Davadan sonra yapılan tahsilat varsa infaz aşamasında dikkate alınmasına)” karar verilmiştir. Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar esas karar olup sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa, son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan, konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Somut olayda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.