Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/34662 · K. 2019/6314

9. Hukuk Dairesi         2015/34662 E.  ,  2019/6314 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilin davalıya ait işyerinde 27.08.2012-16.05.2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, net ücretinin 3.385,79 TL olduğunu, fazla mesai yaptığını, yıllık izin ve hafta tatili kullanmadığını ancak ücretinin ödenmediğini, haksız olarak iş akdinin feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, özel ders satın almamış bir müşteriye para karşılığı ders verdiğinin tespit edildiğini, fazla mesai yapmadığını, ders saati üzerinden prim ödendiğini, ücretlerin banka kanalıyla ödendiğini, haftanın 6 günü çalıştığını, hafta tatilini kullandığını, yıllık izin karşılığı ücretinin son bordro ile ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı, dava dilekçesi ile 100 TL kıdem tazminatı, 100 TL fazla mesai ücreti ve ayrıştırma yapmaksızın 100 TL hafta tatili ve yıllık izin ücreti talep etmiş, bilirkişi raporundan sonra da hangi kalem için ne miktar artırdığını açıklamadan bilirkişinin hafta tatili ücreti hariç diğer alacaklar için yaptığı hesap miktarı toplamından dava açarken yatırdığı 300 TL'yi düşerek 6352,37 TL için ıslah yapmıştır. Öncelikle dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde talepler için ayrıştırma yapılmadığı halde bu konuda mahkemece açıklama istenilmemesi hatalıdır. Davacı vekili, davasını ıslah ederken reddedilen hafta tatili ücret alacağı talebini dışladığı için yani dava dilekçesinde hafta tatili ücreti talebi yokmuş gibi davrandığı için ıslah davada istenen hafta tatili talebi kadar eksiktir. Ancak dava dilekçesinde hafta tatili talebinin miktarı açıkça yazılmadığı için eksik olan tutar belli de değildir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından ıslaha ilişkin eksikliğin tamamlanması da mümkün değildir. Gelinen bu aşamada mahkemece hafta tatili ve yıllık izin ücreti için istenen 100 TL, iki kaleme eşit dağıtılarak her birisi için 50 TL talep edildiği kabul edilmelidir. Islah yapılırken 50 TL'lik hafta tatili ücreti miktarı gözetilmediğinden yukarıda da açıklandığı üzere ıslah harcı 50 TL'lik miktar için yatırılmamış olup bu miktar da ıslahen artırılan miktarlara eşit dağıtılarak neticeye gidilmelidir. Sonuç itibariyle davacının dava va ıslah dilekçesi ile 50 TL hafta tatili, 320,07 TL yıllık izin, 1.903,19 TL fazla mesai ücreti ile 4.559,11 TL kıdem tazminatı talep ettiği kabul edilerek sonuca gidilmelidir. 3- Davacının, hafta tatili talebi reddedildiğine göre kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca ücreti vekalete hükmedilmemesi hatalıdır. 4- Kabul edilen yıllık izin ücreti talebi için dava dilekçesinde istenilen miktar yukarıda açıklandığı üzere 50 TL olduğu halde mahkemenin bu miktarı 100 TL olarak hüküm altına alması da ayrıca hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/03/2019 tarihinde oybiriği ile karar verildi.