Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2015/34838 · K. 2018/15345

22. Hukuk Dairesi         2015/34838 E.  ,  2018/15345 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle, davalıya ait işyerinde 01.01.1999 tarihinde balık satış tezgahtarı olarak işe başladığını, ancak bu dönemde öğrenci olduğu için sigorta girişinin yapılmadığını, işe başlangıç girişinin ve primlerinin 01.03.2003 tarihinden itibaren yatırılmaya başlandığını ancak bunun da düzensiz olduğunu, zaman zaman giriş-çıkış işlemi yapıldığını ancak davacının çalışmasının aralıksız olduğunu, davacının 22.11.2005-06.04.2007 tarihleri arasında askere gittiği, askerlik dönüşünde yine çalışmasına devam ettiği ve 24.01.2009 tarihine kadar çalıştığı, bu tarihte davalı işverenler ile oğullarının davacı ile beraber iki kişiyi daha yemek saatinde fazla oyalandıkları bahane ederek işten çıkardıkları, muhasebeye götürerek içeriğini okutmadan tehdit ile evrak imzalattıkları, bugüne kadar herhangi bir şekilde ihbar ve kıdem tazminatı ödemesi yapılamadığı iddia edilerek ve fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davacı taraf dosyada yer alan 24.01.2009 tarihli işyerine hitaben verdiği dilekçenin zor altında yazıldığını iddia etmiş ise de bu iddiasını kabulüne ilişkin tarafsız tanık beyanı bulunmamaktadır. Dilekçe içeriği dikkate alındığında davacının herhangi bir sebep olmaksızın istifa ettiğini, kabul içerikli olmadığı, diğer deyişle işverenin davacıya hakaret ettiği gerçeğini ortadan kaldırıcı mahiyette bulunmadığı kanaatine ulaşılmıştır. Davacı yanın aynı olay sebebiyle davalı firma ile davalı olan şahitlerin dışındaki şahidi ile diğer şahitlerin beyanları birlikte değerlendirildiğinde; davacının bir kısım çalışma arkadaşı ile birlikte yemek molası verdiği bu sırada işyeri sahiplerinden Mehmet isimli şahsın yanlarına gelerek iş yoğunluğuna rağmen topluca yemek yemelerinden ötürü bu kişilere kızdığı ve hakaret ettiği daha sonra davacının bu sebeple sözleşmesini sona erdirdiği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacının davalı işyerinde geçen hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı 1999 yılından itibaren davalı işyerinde çalıştığını iddia etmiş, Mahkemece davacının davalı işyerinde 10.10.2003-24.01.2009 tarihleri arasında kesintili çalıştığının kabulü ile hüküm kurulmuştur. Ne var ki; Mahkemece varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Dosya içerisinde bulunan Sigortalı Hizmet Döküm Cetveline göre; davacı, 10.10.2003-05.03.2004,20.12.2004-25.04.2005 ve 06.04.2007-24.01.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmıştır. Davacı Tanığı ..., "...ben 1997-1999 arası davalı işyerinin ... Caddesi şubesinde çalışmıştım, davacı ise o dönemde okula gidiyordu, okul çıkışı ve hafta sonları gelip çalışıyordu..." davacı tanığı ... ise "... işe giriş tarihimi hatırlamıyorum 1999 öncesiydi, davacı da benden sonra işe başladı..." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, tanık Mehmet Baran duruşmaya yeniden çağrılarak, davacının davalı işyerinde çalıştığı tarihlerin net bir şekilde açıklattırılması, tanık ...'ın ise sigortalı hizmet döküm cetveli getirtilerek hangi tarihlerde davalı işyerinde çalıştığının tespiti ile davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığı tarih belirlenmeli, kıdem tazminatına yönelik talebi belirlenen süreye göre hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.