Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/3490 · K. 2016/13503

9. Hukuk Dairesi         2015/3490 E.  ,  2016/13503 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ) DAVA : Davacı, uğranılan maddi zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili ,davalı işçinin müvekkil işveren nezdinde hizmet akdi ile tır şoförü olarak çalışırken 05.08.2010 tarihinde ağır kusurlu şekilde maddi hasarlı trafik kazasına karıştığını bu kaza sebebiyle davacı şirketin işleteni olduğu araçta tespit edilen hasarın 40.171,46 TL olduğunu idia ederek maddi zararın davalıdan tahsili istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili,tır şoförü olarak davacı şirket nezidinde çalışan müvekkilinin meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece,toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Taraflar arasında, işçinin akde aykırı eylemi nedeniyle işverenin uğradığı zararın tazmini davasında uygulanacak zamanaşımı süresi yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda;davacı işveren şirket, davalın şoför olarak görev yaptığı sırada maddi hasarlı trafik kazası yaparak araçta maddi hasara yol açtığını ve dolayısıyla sebep olduğu zararın tazminini istemiştir. Davalı, olayda bir kusurunun olmadığını ,davacının ıslahla arttırdığı 18.899,56 TL'nin kaza tarihi itibariyle 2918 sayılı ...Kanunu 109. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığını belirterek zamanaşımı def'inde bulunmuştur.Mahkeme ise davacı vekili tarafından ıslah edilen kısmın 2918 sayılı Kanunun 109/4 maddesi gereğince zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Taraflar arasındaki ilişki hizmet akdine dayanmaktadır.Dava tarihinde yürürlükte olan eski 818 sayılı Borçlar Kanunun 321 ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 400. maddeleri gereğince işçi, işverene kusuruyla verdiği her türlü zarardan sorumludur.Bu sorumluluk iş ilişkisinden kaynaklanmakta olup çalışanın görevi sırasında işverene verdiği zararın tazmini alacakları 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125.maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir.Dolayısıyla iş ilişkisi kapsamında işçinin özen borcundan kaynaklanan bu sorumluluğun Türk Borçlar Kanunu kapsamında değerlendirilmesi gerekirken uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmayan ... Kanunu 109/4. maddesi gereğince ıslahla istenen miktarın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.