Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2015/3564 · K. 2015/11486

3. Hukuk Dairesi         2015/3564 E.  ,  2015/11486 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSKENDERUN 1. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 02/10/2014 NUMARASI : 2014/77-2014/584 Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, dava dilekçesi ile; ortak çocuklar için ödenen 400.00.- er TL iştirak nafakasının yetersiz kaldığını ileri sürerek; 1.500.00.-er TL ye yükseltilmesine ve her yıl artış oranı uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, iştirak nafakalarının 750.00.-şer TL ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Mahkemece; oluşturulan kısa kararda, nafakalara her yıl artış oranı uygulanmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda bu konuya ilişkin olumlu olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmaktadır. Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır. 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır. Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir. Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.