Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2015/3566 · K. 2016/2055

1. Ceza Dairesi         2015/3566 E.  ,  2016/2055 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : .Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme TÜRK MİLLETİ ADINA 1-) Sanık .hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasında, sanığın adli sicil kaydındaki hangi hükmün tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de, infaz aşamasında adli sicil kaydındaki en ağır cezayı içeren hükmün tekerrür uygulamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .,.,., maktül . yönelik kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık . ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede sübuta ilişen, sanık .müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede sübuta, suç niteliğine, yardım eden olarak kabulü gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasına, vesireye ilişen, sanık .müdafiinin takdiri indirim uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamalar ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklariçin baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiilerin ücretlerinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine, hükmün yargılama giderlerine ilişkin paragrafındaki müdafii ücretlerine ilişkin kısımların çıkarılarak her bir sanık için yargılama giderleri toplamları olan "16401 TL 79 kuruş" ibaresinin "15.322,79 TL", "15.745 TL" ibaresinin "15.401TL", "16.106 TL" ibaresinin "15.401 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanıklar.,.,., hakkında tayin olunan ceza miktarları ile tutuklu kaldıkları süreler dikkate alınarak sanık . ile sanık. müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 20/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi. 20/04/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar.,., müdafileri Avukatlar .,., yokluklarında 21/04/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.