Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/3580 · K. 2015/8423

9. Hukuk Dairesi         2015/3580 E.  ,  2015/8423 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA :Davacı, 19/06/2004 tarih 43422173-309.3-90994 sayılı idari para cezası ve 19/06/2014 tarih 43422173-667-90995 sayılı işyeri incelemesi konulu raporun iptaline karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili 14/07/2014 tarihli dava dilekçesinde özetle; davalı kurum tarafından müvekkili şirkette fazla çalışma yaptığı, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği, zamlı ek bordro düzenlenmesi gerektiği, yıllık izinlerin 10 günden az süreyle bölünerek kullandırıldığı iddia edilerek rapor düzenlenmek suretiyle idari para cezası verildiğini, düzenlenen raporun usul ve yasaya aykırı olduğunu, çalışma süreleri konusunda yanlış hesaplama yapıldığını, izinlerin çalışanların yazılı ve gün bildirir talepleri doğrultusunda kullandırıldığını beyanla 19/06/2014 tarih 43422173-309.3-90994 sayılı idari para cezası ve 19/06/2014 tarih 43422173-667-90995 sayılı işyeri incelemesi konulu raporun iptaline, yargılama ve avukatlık ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazında bulunarak işçilere ait ücret bordrolarının iş müfettişleri tarafından tetkik edildiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, işveren tarafından İş Kanununa ilişkin fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma yönetmeliğinde yer alan kurallara aykırı hareket edildiğini, iki işçinin yıllık izinleri bölünerek on günden az kullandırıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, iş müfettişlerinin düzenlediği davaya konu olan yıllık izinlerin kullandırılması ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi yönündeki rapor ve ekli tutanakların davacı işveren şirketi bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle ... ... müfettişlerince yapılan inceleme sonucu düzenlenen 25.01.2014/BK-04 tarih ve sayılı rapor ve ekli tutanakta tespit edilen hususların davacı işvereni bağlayıcı bulunmadığının kabul ve tespitine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 4857 sayılı İş Kanunu’nun 108. maddesine göre, bu kanunda öngörülen idari para cezaları, 101. ve 106. maddelerdeki idari para cezaları hariç, gerekçesi belirtilmek suretiyle ... Bölge Müdürünce verilir. 101. ve 106. maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan ... il müdürü tarafından; birden fazla ilde işyerleri bulunan işverenlere uygulanacak idari para cezası ise işyerlerinin merkezinin bulunduğu yerdeki ... il müdürünce verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir. 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 3. maddesinde, "Bu Kanunun; a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında, uygulanır" denilirken yine aynı Kanun’un “Başvuru Yolu” başlıklı 27. maddesinin 1. fıkrasında ise, “İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir” düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, 4857 sayılı Kanun’da idari para cezasına karşı başvurulacak kanun yoluna ilişkin özel bir düzenleme yer almadığından bu konudaki genel düzenlemeler olan Kabahatler Kanunu’nun 3. ve 27. maddelerindeki düzenlemelerden ayrılmayı gerekli kılacak bir durum mevcut değildir. Nitekim Uyuşmazlık mahkemesi de 02.05.2012 gün, 28280 sayılı Resmi Gazete ’de yayımlanan 09.04.2012 gün, 2012/17 esas, 2012/70 sayılı kararıyla bu konuda görevli yargı yolunun adli yargı, görevli mahkemenin ise sulh ceza mahkemesi olduğunu ifade etmiştir. Dosya içeriğine göre, davacı şirkete iş müfettişince yapılan denetim sonucunda işverenin 4857 sayılı yasa hükümlerine muhalif uygulamaları nedeni ile aleyhine idari para cezası kesildiği ve davacının da bu cezanın iptalini ve 19/06/2014 tarih 43422173-667-90995 sayılı işyeri incelemesi konulu raporun iptalini istediği anlaşılmaktadır. Yukarıda da belirtildiği üzere raporun ve buna bağlı olarak idari para cezasının iptali talebinin değerlendirilmesinde Kabahatler Kanunundaki düzenlemeler gereğince görevli mahkeme sulh ceza mahkemesidir. Bu nedenle mahkemece görevsizlik kararı verilmelidir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.