Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/3615 · K. 2016/13472

9. Hukuk Dairesi         2015/3615 E.  ,  2016/13472 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait teknif şef olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücret alacaklarının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının doğrulukla bağdaşmayan davranışları nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiklerini, bu konuda davacının açtığı işe iade davasının da derdest olduğunu, taleplerin haksız olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece,"davacının talep etmiş olduğu ihbar tazminatı alacağının, ücretli izin alacağının, fazla mesai ücreti alacağının varlığını ispatladığı, her ne kadar davacı kıdem tazminatı alacağı talep etmiş ise de davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağı," gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma alacakları hüküm altına alınmıştır. D) Temyiz: Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle taraflar arasında görülüp Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen işe iade davasındaki karara göre davacının iş sözleşmesinin sadakat borcuna aykırılık nedeni ile işverence haklı nedenle fesh edildiği anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerinde ise de Mahkemece feshin, haklı olduğunun kabul edilmesine rağmen gerekçesiz ve çelişkili olarak ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır. 3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır. Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma hesabı yapılırken davacının günlük 9 saatlik çalışmasında yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 1 saat ara dinlenme süresinin dikkate alınması gerekirken 0,5 saatlik ara dinlenme düşülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.